05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

09-411 Biała, Siecień 134 tel. 24 231 12 73 e-mail: p.pietrzak@parkiotwock.pl

05-500 Piaseczno, ul. Instytutowa 10, Żabieniec tel./ fax. 22 754 51 00 e-mail: chojnowskipark@parkiotwock.pl

26-670 Pionki, ul. Radomska 7 tel./fax.(48) 612 34 41 e-mail: kozienickipark@parkiotwock.pl

05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

07-130 Łochów, Kaliska 93 tel./fax.(25) 644 13 71 e-mail: npk@parkiotwock.pl

DSC_0009
DSC_0496
DSC_0010
DSCN8807
DSC_0337
_0015533_rez.Jedlnia_fot.J.Tabor_KPK (2)
DSC09760
05.zima_KPK
DSCN1496
DSC_0230
SONY DSC
sobocinski
zima
DSC00048_Krzyżówka_fot.J.Tabor_KPK (2)
Łabędzie nieme
łoś
previous arrow
next arrow
Kategorie
zwierząt i grzybów NPK

Ochrona gatunkowa roślin, zwierząt i grzybów

Ochrona gatunkowa ma na celu zapewnienie przetrwania i właściwego stanu ochrony dziko występujących roślin, zwierząt i grzybów oraz ich siedlisk, gatunków rzadko występujących, endemicznych, podatnych na zagrożenia i zagrożonych wyginięciem oraz objętych ochroną na podstawie umów międzynarodowych, a także zachowanie różnorodności gatunkowej i genetycznej.

W celu ochrony ostoi i stanowisk roślin lub grzybów objętych ochroną gatunkową lub ostoi, miejsc rozrodu i regularnego przebywania zwierząt objętych ochroną gatunkową mogą być ustalane strefy ochrony.

Formą ochrony biernej jest rezerwat ścisły czy objęcie pewnych  ekosystemów różnymi  zakazami. Brak ingerencji człowieka daje roślinom, grzybom i zwierzętom możliwość samodzielnego egzystowania. W Nadbużańskim Parku Krajobrazowym i jego otulinie  powołano obecnie 16 rezerwatów oraz strefy ochrony gniazd (bociana czarnego i ptaków drapieżnych). W młodnikach latem obowiązuje zakaz pozyskiwania drewna ze względu na okres wylęgu krogulców.

 

W rezerwatach można spotkać lilię złotogłów

 

Strefa ochrony  gniazda bociana czarnego

Ochrona ścisła na narwiańskiej wyspie umożliwia gniazdowanie w spokoju 2 gatunków rybitwy (rzecznej i czarnej), mewy śmieszki i nurogęsi.
Są jednak przypadki, gdy chronione rośliny w takich miejscach nie mogą porazić sobie z konkurencją innych drzew. Wówczas wtórnie giną lub z  rezerwatów uciekają. W tej sytuacji  człowiek znów rusza z pomocą przyrodzie i  nazywamy to ochroną czynną. Na terenie NPK występuje kilka takich metod pomocy.
Na terenie Nadleśnictwa Sokołów w rezerwacie Sterdyń poprzez wycinanie drzew zasłaniających światło pracownicy Nadleśnictwa i RDOŚ pomagali roślinie o nazwie parzydło leśne. W rezerwacie Biele w ten sam sposób odsłonięto stanowiska pełnika europejskiego.
Wieszanie budek (schronów) dla nietoperzy przez pracowników NPK na terenie Nadleśnictwa Łochów, Sokołów, Sarnaki i Pułtusk umożliwiło zwiększenie liczebności różnych gatunków tych ssaków. Monitoring pozwoli zdobyć informację na temat zróżnicowania ich gatunków na tym terenie.
Nadleśnictwo Łochów prowadzi program czynnej ochrony kuropatwy poprzez jej reintrodukcję czyli ponowne wypuszczanie do środowiska.
Zespół NPK przeprowadził odtworzenie optymalnych warunków siedliskowych dla storczyka kukawki i zarazy błękitnej poprzez usunięcie drzew i krzewów wokół ich stanowisk.

Odsłonięcie stanowisk dla parzydła leśnego w rezerwacie Sterdyń.

Pełnik europejski w rezerwacie Biele.

Reintrodukacja kuropatwy w Nadleśnictwie Łochów.

Ochrona czynna pełnika europejskiego.

Ochrona czynna storczyków poprzez usuwanie drzewek i krzewów wokół ich stanowisk.

Kategorie
zwierząt i grzybów NPK

Czynna ochrona nietoperzy na terenie Nadleśnictw Łochów, Sokołów, Sarnaki i Pułtusk

Nietoperze są jedną z najbardziej zagrożonych grup ssaków. Rozwój cywilizacji i niekorzystne zmiany zachodzące w środowisku – chemizacja, zmniejszanie się bazy pokarmowej, a przede wszystkim ubywanie naturalnych schronień sprawiły, że liczebność populacji wielu gatunków poważnie zmalała, a wiele z nich stoi na krawędzi wymarcia.

Aż 6 z nich zostało umieszczonych w polskiej „Czerwonej Księdze Zwierząt” – spisie gatunków zagrożonych wyginięciem. Jednym z poważniejszych zagrożeń dla egzystencji nietoperzy jest ubywanie naturalnych kryjówek: starych domów z piwnicami i strychami. Nowoczesne budownictwo nie zawsze zapewnia tym ssakom możliwość schronienia. Starych, dziuplastych drzew jest coraz mniej. Rozległe, młode monokultury sosnowe nie dają im praktycznie żadnych możliwości osiedlania się.
Na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego przypuszczalnie występuje 16 gatunków nietoperzy z 25 gatunków występujących na terenie Polski, i które objęte są ścisłą ochroną gatunkową. W związku z tym Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych postanowił zakupić 100 sztuk specjalnych schronów (budek, skrzynek) dla nietoperzy, w celu zwiększenia ich liczebności oraz dalszego monitorowania.
Krótka historia
Od przełomu lat 2003/2004 kiedy to zawieszono pierwsze budki, na terenie Mazowieckiego Parku Krajobrazowego i obszarze Natura 2000, przeprowadzono badania dotyczące zasiedlenia, stanu populacji i liczby gatunków zajmujących schrony, rozwieszonych w lasach w granicach Parku. Wszystkie prace związane z kontrolą i odławianiem (w specjalne sieci chiropterologiczne) koordynowane były przez dr hab. prof. Grzegorza Lesińskiego ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Schrony rozwieszano na terenach leśnych, w większości borach sosnowych, których średni wiek wynosił około 60 lat. Akcja ta  umożliwiała zasiedlenie przez te ssaki młodych i ubogich w dziuple drzewostanów. Przykładowy wskaźnik zasiedlania skrzynek w MPK po siedmiu latach (od ich rozwieszenia) osiągnął wynik od 29 % do 73% w 2011 r., gdy w roku 2005 podczas pierwszych badań wynosił zaledwie od 10 % do 12 %. Podobnie jak stopień zasiedlenia skrzynek, wzrosła liczba nietoperzy, osiągając poziom 239 osobników w okresie letnim 2011 roku. Dla porównania w podobnym okresie w 2005 roku była to liczba zaledwie 17 osobników na powierzchni próbnej z 70 budkami.

Swój udział w tym programie poprzez udostępnienie miejsca, wyznaczenie drzew (transektów), nadzór terenowy i pomoc finansową przekazały  Nadleśnictwa: Łochów, Sokołów, Sarnaki i Pułtusk

1.png

beznazwy.png
Czynna ochrona nietoperzy na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego w latch 2012-2014 została dofinansowana przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie, w formie dotacji.

W latach 2011-214 zaplanowano (złożono wnioski, otrzymano i rozliczono dotację) oraz rozwieszono 500 schronów na terenie i przy współpracy Nadleśnictw: Łochów (2012), Sokołów (2013), Sarnaki (2014) oraz Pułtusk (2014).

W 2021 roku dodatkowo Fundusz przeznaczył dotację na monitoring ich zasiedlenia.
Stosowanie skrzynek dla nietoperzy w NPK okazało się wyjątkowo efektywnym sposobem na przywabienie nietoperzy do ubogich w dziuple młodszych drzewostanów.  Stan ich zasiedlenia  można zbadać każdego roku  na przełomie 10 lat. Jest to również sposób na poznanie różnorodności ich gatunków. Obecnie od początku 2023 roku przeprowadza się remont zniszczonych schronów przez czas oraz  niektóre gatunki ptaków. Zawiesza się też nowe budki w starych miejscach. Inwentaryzację nietoperzy przeprowadza się też w piwnicach, po mostami  i innych miejscach, gdzie mogą zimować np. podziemiach Muzeum Regionalnego w Pułtusku.

Nadzór naukowy pełnił dr hab. Grzegorz Lesiński z SGGW w Warszawie.

Trzy gatunki nietoperzy zamieszkują piwnice we Wzgórzu Abrahama

logo-ue.png

logo-bip-2.png

Treść | Menu | Przyciski