05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

09-411 Biała, Siecień 134 tel. 24 231 12 73 e-mail: ludwikryncarz@wp.pl

05-500 Piaseczno, ul. Główna 48, Żabieniec tel./ fax. 22 754 51 00 e-mail: chojnowskipark@parkiotwock.pl

26-670 Pionki, ul. Radomska 7 tel./fax.(48) 612 34 41 e-mail: kozienickipark@parkiotwock.pl

05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

07-130 Łochów, Kaliska 93 tel./fax.(25) 644 13 71 e-mail: npk@parkiotwock.pl

śnieżyczka
DSC02543
DSC06056
wawrzynek
przylaszczki
jaszczurka zwinka
DSCN9515
DSCN8218
DSC00098
DSC_0345
bazie
barwinek
04 Starania o potomstwo w Woli Dobieskiej - maj 2020 - fot M.Siuta arch.MZPK
P4219319
mazurek Passer montanus
DSCN4883
DSC_0017
previous arrow
next arrow

Cmentarz wojenny w Świerżach Górnych

W Świerżach  Górnych, tuż za murami cmentarza parafialnego, znajduje się cmentarz z okresu I wojny światowej. Pochowano tu żołnierzy armii austro-węgierskiej i rosyjskiej. Znane są nazwiska ok. 75 żołnierzy austro-węgierskich. Ilość pochowanych Rosjan jest nieznana. Na cmentarzu znajdują się  92 krzyże o wysokości ok. 160 cm, z których większość zwieńczona jest daszkiem, krzyże te zawierają inskrypcje. W centralnej części cmentarza znajduje się drewniany krzyż bez opisu o wysokości ok 5 m. Cały obiekt otoczony jest drewnianym płotem. 

Cmentarz ten został wpisany do rejestru zabytków we wrześniu 1984 roku.

 

Mauzoleum Legionistów Józefa Piłsudskiego

Pamięć żołnierzy legionów poległych w bitwie pod Laskami-Anielinem w czasie I wojny światowej została uczczona przez obywateli wolnej Rzeczypospolitej już w 1933r budową pomnika mauzoleum.

W październiku 1914r. oddziały Legionów Polskich, pod dowództwem Józefa Piłsudskiego, brały udział  w walkach o twierdzę Dęblin. Legiony znalazły się na prawy skrzydle 46-ej dywizji strzeleckiej austriackiej na odcinku Trupień – Laski – Anielin, wchodząc w skład armii gen. Dankla. Legioniści ponieśli bardzo poważne straty – 220 zabitych i wielu rannych. Z inicjatywy koła Związku Legionistów w Pionkach utworzono komitet obywatelski, na czele którego stali: starosta powiatowy Czesław Kowalski oraz dyrektor naczelny Państwowej Wytwórni Prochu dr inż. Jan Prot. Pomnik wg projektu Klonowskiego wykonany jest z granitu wołyńskiego, ustawiony w pobliżu linii kolejowej Radom – Dęblin.

Od 1989 roku 11 listopada przy mauzoleum z udziałem władz samorządowych, duchowieństwa oraz społeczeństwa Pionek i okolic odbywają się uroczyste obchody odzyskania niepodległości.

 

Kapliczka z figurą św. Jana Nepomucena

Murowana kapliczka z rzeźbą św. Jana Nepomucena stoi przy drodze w Jastrzębi, wybudowana w 1892 roku.

Święty Jan Nepomucen jest patronem dobrej spowiedzi, spowiedników i penitentów. Jest także patronem chroniącym przed powodziami i wzburzonymi wodami, a także patronem mostów, przepraw, życia rodzinnego. Według tradycji ludowej jest świętym, który chroni również pola i zasiewy zarówno przed powodzią, jak i suszą.    Z tego powodu figury św. Jana Nepomucena spotyka się nie tylko przy mostach i rzekach, ale i w okolicy skrzyżowań dróg, a także na placach publicznych i przy kościołach.


Legenda   Jan Nepomucen urodził się prawdopodobnie w Pomuku (Nepomuku) w Czechach w roku 1350     w czasach króla Wacława IV Luksemburczyka. Życie dorosłego Jana związane było ze stanem duchownym, a karierę robił jako doktor prawa i generalny wikary przy arcybiskupie praskim. Arcybiskup był przeciwnikiem króla Wacława IV, który prowadził hulaszczy tryb życia. Król nie znosząc krytyki uknuł intrygę mającą na celu pozbycie się dostojników kościelnych. Zaprosił ich na dwór, po czym uwięził. Wśród uwięzionych znalazł się też Jan Nepomucen. Część więźniów wypuszczono, część uciekła, pozostał tylko Jan, nad którym znęcano się i poddając go przeróżnym torturom: palono ogniem, kłuto ciało, bito, kopano oraz wyrwano kleszczami język. W końcu wywleczono go na most nad Wełtawą w Pradze i w nocy 20 marca 1393 roku, z przyczepionymi do szyi kamieniami, wrzucono do rzeki. W tym momencie na niebie ukazało się pięć gwiazd symbolizujących pięć cnót męczennika. Gwiazdy te,  w wielu przypadkach, są charakterystycznym elementem rzeźb i malowideł.                                                                                               

Legenda II  Według innej legendy Jan Nepomucen po otrzymaniu święceń kapłańskich został kanonikiem kapituły katedry św. Wita w Pradze. Bywał zapraszany na dwór królewski          i został spowiednikiem królowej. Król podejrzewając żonę o niewierność próbował wymusić na Janie wydanie tajemnicy spowiedzi. Gdy ten odmówił został poddany ciężkim torturom i     w końcu zginął zrzucony z mostu nad Wełtawą.

Papież Innocenty XIII dekretem z dnia 25 VI 1721 roku zezwolił na wszczęcie procesu kanonizacyjnego, a papież Benedykt XIII 19 marca 1729 roku dokonał kanonizacji. Jan Nepomucen został wpisany w poczet świętych.

 

Kościół p.w. św. Mikołaja i Małgorzaty w Jedlni

Pierwotny kościół drewniany został ufundowany przez króla Władysława Jagiełłę, który w Jedlni przebywał co roku.

Budowa kościoła murowanego rozpoczęła się z woli ostatniego króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1970 r.

Architektem był Jan Fontana (autor pałacu w Łazienkach i Królikarni w Warszawie). Prace przy budowie przerwano w 1793 r. z powodu braku pieniędzy. Dalsze prace budowlane rozpoczęto w 1812 r. wg planów architekta J. Kubickiego, budowniczego min. Belwederu. W stanie surowym budowlę ukończono w 1819 r. Kościół postawiono na planie krzyża greckiego o równych ramionach. Dopiero w 1832 roku dzięki hojności namiestnika carskiego kościół został wyposażony w ławki, ambony, organy, ogrodzenie kościoła. W latach 1898-1901 przebudowano go całkowicie w stylu neorenesansowym wg projektu Stefana Schyllera. Wewnątrz znajdują się dwa późnobarokowe ołtarze oraz kamienna chrzcielnica z początku XVII wieku. Z dwóch dzwonów jeden jest gotycki, drugi datowany na 1580 r.

Naprzeciwko kościoła, z inicjatywy księdza proboszcza wzniesiono pomnik króla Władysława Jagełły.

Zabytkowy cmentarz w Jedlni

Rzymsko-katolicki cmentarz znajduje się przy kościele parafialnym p.w. św. Mikołaja i Małgorzaty. Zostało tu pochowanych 17 powstańców styczniowych poległych w kwietniu 1863 r. w walce z oddziałami carskimi  w pobliskich Jaścach. Obok mogiły powstańców znajduje się mogiła ks. proboszcza Józefa Gackiego (1805-1876) powstańca styczniowego oraz znanego kronikarza regionalnych dziejów.

Jedno z jego dzieł to „Jedlnia, w niej kościół i akta obelnego prawa” (Radom, 1874 r.)  Cmentarz ten, zwany trzecim „starym”, powstał pod koniec XVIII w., kiedy ze względów sanitarnych zakazano grzebania zwłok na przykościelnych cmentarzach. Zgodnie  z prawem nowy cmentarz wytyczono poza wsią i z tego powodu nazywany był cmentarzem „w polu” lub „polnym”. Równolegle funkcjonował cmentarz przy kościele, gdzie nadal ze względów prestiżowych chowano ciała znamienitszych osób.

Pierwszy, nieistniejący już cmentarz (istniał w okresie od ok. 1390 r. do 1819 r.) w Jedlni powstał wokół modrzewiowego kościoła ufundowanego przez króla Władysława Jagiełłę. Nowy cmentarz zwany „drugim”, powstał w obrębie tego samego wzgórza kościelnego, wokół murowanego kościoła, ufundowanego przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Informacja o czwartym cmentarzu, zwanym „cholerycznym” pojawia się w księdze inwentarzowej z 1835 roku. Powstał z inicjatywy ks. Xawerego Rogojskiego w związku z epidemiami nawiedzającymi Jedlnię. Po rozbudowie kościoła pod koniec XIX w. oraz  z powodu szybko rosnącej liczby parafian wyznaczono miejsce pod piąty cmentarz, istniejący i funkcjonujący do dzisiaj, zwany „nowym”.

Na tym zabytkowym, tzw. trzecim cmentarzu, znajduje się wiele starych nagrobków, niestety w bardzo złym stanie.

Gospodarstwa agroturystyczne

l.p.

 

Nazwa, imię i nazwisko

 

Adres

 

Telefon/mail/WWW

 

 

Gmina Nur

 

1.

Elżbieta i Tadeusz Niemyjscy

Brokowska 5,

07-322 Nur

tel. (86) 275 50 03 – po 20.00 – (86) 478 19 30

kom. 604 567 515

2.

Gospodarstwo agroturystyczne Kanoo

Brokowska 45,

07-322 Nur

tel. 792 029 111
tel. 604 150 434

3.

Gospodarstwo agroturystyczne
Andrzej Sosiński

Ołtarze Gołacze 65

07-322 Nur

kom. 515 235 619
mail: office@action-bp.pl

4.

Andrzej i Dorota Kaniuk

ul. Brokowska 12
07-322 Nur

kom. 694 519 791

 

Gmina Pułtusk

 

5.

Willa Janola

Ponikiew 2
06-100 Pułtusk

kom. 602 212 086

 

Gmina Ceranów

 

6.

Gospodarstwo agroturystyczne

Ceranów 212, 08-322 Ceranów

tel. 025/7870714

7.

Gospodarstwo agroturystyczne

Długie Kamieńskie 44, 08-322 Ceranów

tel. 025/7871915

 

Gmina Sterdyń

 

8.

Bocian Stefan i Cecylia

Kiełpiniec 72

tel. 025 781 08 20

9.

Kur Agata

Białobrzegi 78

tel. 025 781 09 07

10.

Wyrzykowska Marianna

Sewerynówka 18

kom. 604 969 051

11.

Mitowska Ewa

Seroczyn

kom. 505 224 782

mail: ewa.mitowska@op.pl

12.

Trusiak Bożena i Ireneusz

Białobrzegi 51 A

tel. 025 781 08 94

13.

Mastalerczuk Maciej

Seroczyn Kolonia

tel. 025 792 50 22, 787 05 80

 

Gmina Kosów Lacki

 

14.

Gospodarstwo agroturystyczne

„ Ewy”

Ewa Wrzosek

Albinów 4

kom. 633 851 787

15.

Gospodarstwo agroturystyczne

Danuta Wrzosek

Albinów 6

kom. 604 860 331

 

Gmina Liw

 

16.

Danuta Bereza

Borzychy

ul. Podlaska 8

kom. 504 292 829

tel. 25 691 77 52

17.

Bożena i Henryk Sopyła

Starawieś

ul. Ogrodowa 18a

tel. 25 691 93 36

kom. 695 213 314,

http://sopylowka.republika.pl

18.

Andrzej Trukawka

Starawieś

ul. Kościelna 23

tel. 25 691 94 42,

kom. 785 182 409,

e-mail:trukawka.marek@wp.pl

19.

Jolanta Grenda

Starawieś

ul. Węgrowska 23

tel. 25 691 94 31,

kom. 698 326 735

20.

Sylwester Rowicki

Starawieś

ul. Węgrowska 60

tel. 25 691 77 34,

kom. 505 306 630,
e-mail: Sylwek-r@tlen.pl

21.

Krystyna Hardejewicz

Borzychy

ul. Wiejska 43

tel. 25 691 77 86

22.

Grzegorz Rostek

Starawieś

ul. Ogrodowa 16

tel. 25 793 19 22,

kom. 509 640 269

23.

Zbigniew Skórka

Starawieś

ul. Kościelna 24

tel. 25 691 93 31

24.

Krzysztof Kłos

Starawieś ul. Węgrowska 45

kom. 665 810 906

 

Gmina Łochów

 

25.

Baza agroturystyczna w Szkole Podstawowej w Gwizdałach

Gwizdały

tel. 25 675 11 46

26.

Gospodarstwo agroturystyczne w Pogorzelcu – Barbara Świętoń

Pogorzelec 10A

tel. 25 675 27 79

27.

Gospodarstwo agroturystyczne  – Wojciech i Agnieszka Idzi

Budziska 7

kom. 505 474 373

28.

Gospodarstwo agroturystyczne – rekreacja konno  Mariusz Denis

Barchów 151

tel. 25 675 17 96
kom. 609 456 898

29.

Gospodarstwo rolne – Grażyny Grabowskiej

Łochów,
ul. Targowa 11 

kom. 605 610 329
e-mail: grag0@op.pl

30.

Gospodarstwo agroturystyczne – Andrzej Gałązka

Nadkole 9

kom. 605 655 670

31.

Ekoturystyka ,,Babie lato”  – Stefania Michalska

Łazy 141 A

tel. 25 675 05 92

32.

Gospodarstwo agroturystyczne ,,Kozłówka”  – Elżbieta Kozioł

Łazy 202

tel. 25 675 06 10

33.

Gospodarstwo agroturystyczne (Gromek) – Sonia Kasperowicz

Kaliska 177

kom. 605 171 581

 

Gmina Sadowne

 

34.

„Przy lesie”
Iwona i Piotr Olkowscy

Ocięte 28A
07 – 140 Sadowne

tel. 25 675 32 75
kom. 606 273 905

35.

Gospodarstwo agroturystyczne

Krystyna Puścion

ul. Łochowska 33
07-140 Sadowne

tel. 25 675 33 21

Wybrane rośliny chronione w parku

Wawrzynek wilczełyko Daphne mezereum  

 

Niewielki krzew o wysokości do 1 m, charakterystyczny dla lasów liściastych. W zależności od pogody ciemnoróżowe kwiaty, rozwijają się już w lutym lub marcu (przed rozwojem liści). Jest rośliną silnie trującą.

 

Wielosił błękitny Poleminium coeruleum

Roślina wieloletnia występuje na wilgotnych łąkach, torfowiskach i w łęgach. Błękitne kwiaty pojawiają się w czerwcu i lipcu. Gatunek reliktowy, wymieniany w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin.

 

Brzoza niska Betula humilis

Silnie rozgałęziony krzew o wysokości do 2 m o brunatnej korze. Roślina rzadka, rośnie na torfowiskach oraz w olsach. Jest reliktem polodowcowym silnie zagrożonym w wyniku osuszania terenów podmokłych. Gatunek ten jest wymieniano w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin.

 

Rosiczka okrągłolistna Drosera rotundifolia

Wieloletnia roślina owadożerna występująca na terenach ubogich w azot (oligotroficznych) takich jak: torfowiska i podmokłe łąki. Zwana również rosą słoneczną.

 

Salwinia pływająca Salvinia natans

 

Drobna roczna paproć wodna, jej zarodniki dojrzewają jesienią. Rośnie w stawach i jeziorach

  

Mącznica lekarska Arctostaphylos uva-irsi

Krzewinka zimozielona o gałązkach płożących się długości do 1 m. Rośnie na glebach świeżych, często występuje w borach. Owocem jest czerwona jagoda.

 

Wiciokrzew pomorski Lonicera periclymenum

Roślina pnąca, kwitnie w maju i czerwcu. Kwiaty zapylane głównie przez motyle nocne (zawisaki, zmroczniki). Gatunek charakterystyczny dla lasów dębowych i mieszanych

 

Kosaciec syberyjski Iris sybirica

Wieloletnia roślina z grubym kłączem. Granatowe kwiaty zapylane przez trzmiele pojawiają się w maju i czerwcu. Gatunek charakterystyczny dla wilgotnych łąk trześniowych, śródleśnych polanach i torfowiskach.

 

Bagno zwyczajne Ledum palustre

Zimozielony krzew o wysokości do 1,5m o silnym charakterystycznym zapachu. Kwitnie na biało w maju i czerwcu. Charakterystyczne dla boru bagiennego, częste występuje też na torfowiskach.

  

Podkolan biały Platanthera bifolia

Roślina wieloletnia z rodziny storczykowatych. Kwiaty białe o intensywnym zapachu pojawiają się w maju i czerwcu. Rośnie w miejscach otwartych lub częściowo ocienionych na śródleśnych polanach i łąkach.

Konstancin – Jeziorna, jedyne uzdrowisko na Mazowszu

Konstancin – Jeziorna jest miastem położonym na południe od Warszawy, w odległości właściwie kilku kilometrów od granicy Stolicy i około dwudziestu kilometrów od jej ścisłego centrum. Historycznie miejscowość ta zaistniała dopiero w roku 1969, poprzez połączenie miast Skolimów – Konstancin oraz Jeziorna wraz z kilkoma przyległymi do nich wsiami.

 

tężnia

Tężnia solankowa

Geograficznie położona jest ona na styku Doliny Środkowej Wisły i Równiny Warszawskiej, nad rzeką Jeziorką oraz jej dopływem rzeką Małą. W części południowej Konstancina – Jeziorny biegnie granica Chojnowskiego Parku Krajobrazowego, a za początek Parku można przyjąć koniec ulicy Od Lasu. Pomiędzy Konstancinem – Jeziorną a Słomczynem znajduje się rezerwat przyrody „Obory”. W pobliżu znajdują się także trzy inne rezerwaty przyrody: „Skarpa Oborska”, „Łęgi Oborskie” i „Łyczyńskie Olszyny”.  Miejscowość Jeziorna istniała już w okresie średniowiecza, a jej granicą była rzeka Jeziorka, nad którą około 1775 roku Stanisław August Poniatowski na wniosek hrabiego Jana Kurza założył papiernię. Produkowano w niej papier czerpany, na którym m.in. spisano Konstytucję 3 Maja. Skolimów – Konstancin historycznie należał do rodu Potulickich Skórzewskich, a nazwa pochodzi od imienia hrabiny Konstancji. Dzisiejszy Konstancin – Jeziorna powstał głównie dzięki hrabiemu Witoldowi Skórzewskiemu, który część swoich dóbr w Oborach (park dworski o powierzchni około 100 hektarów) pod koniec XIX wieku postanowił przekształcić na miejscowość letniskową. Za oficjalną datę utworzenia Konstancina przyjmuje się rok 1897. To właśnie na przełomie XIX i XX wieku powstało tu wiele pięknych posiadłości willowych. Projektantami byli czołowi Polscy architekci, tacy jak: Bronisław Colonna – Czosnowski, Józef Pius Dziekoński, Henryk Gay, Jan Heurich (młodszy), Władysław Jabłoński, Franciszek Lilpop, Władysław MarconiKazimierz Skórewicz, Tadeusz Tołwiński, Czesław Przybylski. W Konstancinie można podziwiać bardzo różne style, poczynając od neogotyku poprzez architekturę dworską aż po secesję czy modernizm. Zacnymi mieszkańcami tego terenu byli np. Stefan Żeromski i Wacław Gąsiorowski. Już w 1917 roku Konstancin otrzymał status uzdrowiska, nie tylko dzięki bliskości lasów chojnowskich, ale także położonych od strony północnej lasów kabackich. W roku 1953 to właśnie tutaj prof. Marian Weiss na bazie istniejącej infrastruktury szpitalnej założył Stołeczne Centrum Rehabilitacji, istniejące do dnia dzisiejszego pod nazwą Mazowieckie Centrum Rehabilitacji „STOCER” Sp. z o.o. Szpital imienia prof. Weissa jest jednym z najbardziej cenionych w zakresie leczenia narządu ruchu. Pierwsze sanatorium powstało w roku 1965 i nosiło nazwę „Warszawianka”. Obecnie w tym miejscu znajduje się hotel „Konstancja”. Kolejne sanatorium pod nazwą „Przy Źródle” powstało już w roku 1966  i powiązane było z zakończonymi pracami odwiertu do złóż solanki, odkrytej w latach sześćdziesiątych XX wieku. Niedużo wcześniej, bo w roku 1962 powstał Szpital Rehabilitacji Neurologicznej, sukcesywnie rozbudowywany w latach 1996 i 2007, przekształcając się równocześnie ze Szpitalem Rehabilitacji Kardiologicznej w Uzdrowisko Konstancin – Zdrój S.A. W 1977 roku „Uzdrowisko Konstancin” wzbogaciło się o Zakład Przyrodoleczniczy „Biały Dom”. W roku 1975 rozpoczęto budowę tężni solankowej, która do dnia dzisiejszego przyciąga nie tylko walorami leczniczymi dróg oddechowych, ale również estetycznymi, a każda osoba, która kiedykolwiek znajdzie się w okolicach Konstancina – Jeziorny powinna odwiedzić to miejsce. W porównaniu do najbardziej znanej tężni w Ciechocinku ta jest dużo mniejsza, ale jej walory architektoniczne i lecznicze są równie ogromne. W 1982 otwarto kolejne sanatorium uzdrowiskowe o nazwie „Fraszka”, a niedługo później powstał szpital uzdrowiskowy „Marysieńska”.

Dodatkowymi walorami leczniczymi są udostępnione dla zwiedzających lasy konstancińskie, na terenie których znajdziemy m.in. ścieżkę zdrowia, która zawiera różne przyrządy do ćwiczeń, ścieżkę konną, z położoną nieopodal stajnią. Dla rowerzystów dostępne są również ścieżki rowerowe, a dla tych którzy pragną obcować z naturą i poznawać jej tajniki zapraszamy na naszą ścieżkę dydaktyczną „Lasy Konstancińskie”, której początek znajduje się na końcu ulicy Od Lasu.

Konstancin kusi nie tylko walorami uzdrowiskowymi, ale także turystycznymi. Nie brakuje tutaj miejsc noclegowych, a tymi najczęściej spotykanymi są hotele. Znajduje się tu również wiele kawiarenek i restauracji. Od tych przepełnionych szykiem i elegancją, do tych bardziej „przaśnych”, można by powiedzieć o charakterze wiejskim. Bardzo ciekawym przykładem takiego stylu jest gospoda „Zalewajka”, znajdująca się właśnie przy ulicy Od Lasu.

Warto podkreślić, że Konstancin – Jeziorna jest jedynym uzdrowiskiem na naszym pięknym Mazowszu.

 

 

willa "Marysieńka"

Willa „Marysieńka”


zakład przyrodoleczniczy "Biały Dom"

Zakład przyrodoleczniczy „Biały Dom”

 

Hotel Konstancja

Hotel Konstancja

 

park zdrojowy

Park zdrojowy

 

park zdrojowy

Park zdrojowy


sanatorium

Sanatorium „Przy źródle”

 

zniszczona willa

Opuszczona willa

 

kawiarnia

Kawiarnia „Zdrojowa”

Kategorie
Najciekawsze obiekty ChPK

Park zdrojowy w Konstancinie-Jeziornie

O atrakcyjności Parku Zdrojowego w Konstancinie-Jeziornie świadczą tłumy spacerowiczów oraz obserwatorów ptaków. Ten malowniczy park przeszedł generalny remont i modernizację w latach 2010-2012. Na jego terenie znajdują się: tężnia solankowa, amfiteatr, place zabaw, stacja roweru miejskiego oraz kilka kawiarni.

Park Zdrojowy powstał na przełomie XIX i XX wieku, początkowo został urządzony w stylu angielskim.Od 2009 roku nosi imię hrabiego Witolda Skórzewskiego – założyciela letniska Konstancin, co upamiętnia zlokalizowany w Parku jeszcze przed wojną głaz pamiątkowy.

Jeszcze po II wojnie światowej, w miejscu dzisiejszego centrum hydroterapii „Eva Park & Spa” znajdowała się stacja kolejki wąskotorowej. Przy ulicy Piłsudskiego można zobaczyć stary parowóz.

Tężnia w parku zdrojowym w Konstancinie-Jeziornie to jedyny tego typu obiekt na Mazowszu. Budowę tężni solankowej rozpoczęto w 1975 roku, a do dnia dzisiejszego przyciąga nie tylko walorami leczniczymi dróg oddechowych, ale również estetycznymi.

Każda osoba, która kiedykolwiek znajdzie się w okolicach Konstancina – Jeziorny powinna odwiedzić to miejsce. W porównaniu do najbardziej znanej tężni w Ciechocinku ta jest dużo mniejsza, ale jej walory architektoniczne i lecznicze są równie duże. Zwiedzanie i korzystanie z obiektu jest płatne, tężnia czynna jest od kwietnia do października.

Fot. Archiwum MZPK

MZPK nie wyraża zgody na wykorzystywanie zdjęć przez inne podmioty.

logo-ue.png

logo-bip-2.png

Treść | Menu | Przyciski