05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

09-411 Biała, Siecień 134 tel. 24 231 12 73 e-mail: ludwikryncarz@wp.pl

05-500 Piaseczno, ul. Główna 48, Żabieniec tel./ fax. 22 754 51 00 e-mail: chojnowskipark@parkiotwock.pl

26-670 Pionki, ul. Radomska 7 tel./fax.(48) 612 34 41 e-mail: kozienickipark@parkiotwock.pl

05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

07-130 Łochów, Kaliska 93 tel./fax.(25) 644 13 71 e-mail: npk@parkiotwock.pl

DSC07783
IMG_20170714_131236-EFFECTS
DSC01103aa
Otwarte krajobrazy Bagno Całowanie
20200811_121154
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA
Image901
SONY DSC
zając BPK
zimorodek2
DSC_0521
DSC_2520
IMG_20160715_120942
DSC04969
SONY DSC
motyl
Makolągwa (samiec)
Dzięcioł duży (młody osobnik)
Pliszka żółta (samiec)
Tracz nurogęś - Mergus merganser - samica z młodymi
Pliszka siwa (samiec)
previous arrow
next arrow

Kozienicki Park Krajobrazowy na Dożynkach Powiatowych w Magnuszewie

      W dniu 28 sierpnia br. w Magnuszewie odbyły się XII Dożynki Powiatu Kozienickiego. Patronat honorowy nad uroczystością objęli: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Marszałek Województwa Mazowieckiego, Wojewoda Mazowiecki. Uroczysta Msza Św. odprawiona została w kościele pw. Św. Jana Chrzciciela.


 

      Następnie korowód dożynkowy przemaszerował na plac przy Zespole Szkół i Placówek Oświatowych w asyście Zespołu Pieśni i Tańca „Furmani”, gdzie zebrani goście zostali powitani przez Starostę Powiatu Kozienickiego i Wójta Gminy Magnuszew. Po uroczystym przekazaniu wieńców i chlebów dożynkowych odbył się obrzęd dzielenia chlebem. Następnie wręczono odznaki honorowe ”Zasłużony dla Rolnictwa”, medale ”Zasłużony dla Gminy Magnuszew” oraz wyróżnienia.  Gmina Garbatka – Letnisko zdobyła I miejsce w konkursie na najładniejszy wieniec dożynkowy. W obchodach dożynkowych uczestniczyli również pracownicy Zespołu ds. Kozienickiego Parku Krajobrazowego, którzy przygotowali stoisko wystawienniczo  – edukacyjne. Odwiedzające nas dzieci mogły wykazać swoje umiejętności manualne w warsztatach m.in.: przy wykonywaniu świeczek z węzy pszczelej oraz masek przedstawiających zwierzęta leśne, dorośli sprawdzali swoją wiedzę przyrodniczą w konkursach.


















Fauna Kozienickiego Parku krajobrazowego

Puszcza Kozienicka nie posiada zbyt wiele specjalistycznych naukowych opracowań faunistycznych. Spośród zwierząt przedmiotem najczęstszego zainteresowania naukowców, hobbystów i amatorów są ptaki. Owady i zwierzyna płowa z racji czynionych szkód w drzewostanach najbardziej interesują leśników. Bardzo mało wiemy o organizmach najniżej zorganizowanych. Z chronionych gatunków pająków spotkać tu możemy tygrzyka paskowanego i skakuna. Z badań nad ważkami wynika, że w rejonie Puszczy występują 52 gatunki ważek. W oparciu o bogactwo gatunkowe, skład, specyficzność zgrupowań ważek oraz udział w nich gatunków specjalnej troski (4 gatunki prawnie chronione, 8 proponowane do Czerwonej listy ważek Polski, 12 z głównej listy programu CORINE – w sumie 17 gatunków), należy uznać Puszczę Kozienicką za teren bardzo cenny przyrodniczo.

Lepidopterofauna Kozienickiego Parku Krajobrazowego jest słabo poznana, stwierdzono tu występowanie 55 gatunków, dwa gatunki objęte są ochroną gatunkową (modraszek telejus, czerwończyk nieparek) i szereg innych znajdujących się na „Czerwonej liście zwierząt ginących” (bielinek rukiewnik, wietek gorczycznik, czerwończyk nieparek, modraszek bagniczek, pokłonnik osinowiec, rusałka żałobnik, strzępotek soplaczek). Z rejonu Puszczy opisano 75 gatunków chrząszczy z rodziny kózkowatych, z których 25 zaliczono do rzadko lub bardzo rzadko spotykanych w tym rejonie. Chronione chrząszcze Kozienickiego Paku Krajobrazowego to: borodziej próchnik, zgrzypik twardokrywka, zgniotek cynobrowy, ciołek matowy i pachnica dębowa. Badania ryb wód płynących potwierdziły występownie 22 gatunków ryb i minogó, w tym 6 chronionych (koza Cobitis taenia, minóg strumieniowy Lampetra planeri lub minóg ukraiński Eudontomyzon mariae, piskorz Misgurnus fossilis, różanka Rhodeus sericeus, słonecznica Leucaspius delineatus, śliz Barbatula barbatula) i 3 wpisanych do Polskiej czerwonej księgi zwierząt (minóg strumieniowy Lampetra planeri lub minóg ukraiński Eudontomyzon mariae, piskorz Misgurnus fossilis, różanka Rhodeus sericeus). Na terenie Puszczy stwierdzono występowanie 13 z 18 krajowych gatunków płazów i 6 z 9 gatunków gadów. Skład gatunkowy omawianych grup zwierząt jest typowy dla obszarów nizinnych. Nie wiadomo jak duży wpływ na populacje płazów i gadów ma obserwowane od lat zjawisko zanikania wilgotnych siedlisk, małych cieków i zbiorników wodnych. Perłą herpetofauny Puszczy Kozienickiej jest żółw błotny. Gatunek ten wg. „Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt” zaliczany jest do skrajnie zagrożonych i ginących. Skład awifauny Puszczy Kozienickiej jest dobrze poznany. W połowie lat 70-tych prowadzono badania ilościowe zespołów ptaków drapieżnych w centralnej i północnej części kompleksu leśnego oraz zespołów drobnych ptaków na powierzchniach próbnych w drzewostanach sosnowych w płn. części obrębu Kozienice. W połowie lat 80-tych przedmiotem badań był skład awifauny rezerwatów przyrody Puszczy Kozienickiej. Zachodzące w ostatnim półwieczu zmiany wilgotnościowe na obszarze Puszczy powodują, że dane uzyskane w latach 70-tych i 80-tych o awifaunie tego terenu mogą już być w częściowo nieaktualne. Współczesna awifauna lęgowa Puszczy reprezentowana jest przez 159 gatunków, a nielęgowa przez 59 gatunków, z tego do “Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt” wpisanych jest 25 gatunków. Fauna ssaków Puszczy Kozienickiej pomimo że gatunkowo bardzo urozmaicona jest słabo poznana. Spośród poszczególnych grup zwierząt Puszczy na uwagę w ostatnich latach zasługują nietoperze, które zostały dobrze zbadane na początku lat 90-tych. Jest ich na tym terenie 16 gatunków, z których 14 rozmnaża się. Jak dotąd zainteresowania naukowców skierowane były wyłącznie na duże ssaki łowne, z najnowszych badań wynika że Puszcza Kozienicka jest jednym z najważniejszych miejsc występowania popielicy w Polsce. Spośród ssaków na terenie Puszczy można spotkać 57 gatunków stale bytujących oraz 1 gatunek (wilk) sporadycznie zachodzący.
 

Zwierzęta Puszczy Kozienickiej

Grupa zwierząt

Liczba gatunków

 

stwierdzonych
w Polsce
stwierdzonych w Puszczy Kozienickiej objętych ochroną gatunkową wpisanych do czerwonej księgi
Ważki 72 52 4 8
Motyle dzienne 159 55 2 7
Ryby
i minogi
65 22 6 3
Płazy 18 13 13
Gady 9 6 6 1
Ptaki ok. 400 218 218* 28
Ssaki 107 58 29  
Kategorie
Zwierzęta KPK

Restytucja różanki w Kozienickim Parku Krajobrazowym

Różanka to niewielka rybka (osiągająca 8-10 cm długości) o bardzo specyficznym sposobie rozrodu. Jest jedynym występującym w Europie przedstawicielem ryb ostrakofilnych –  to znaczy, że jej rozród jest możliwy jedynie w przypadku współbytowania tej ryby z małżami z rodziny skójkowatych.

Różanki składają  ikrę do systemu oddechowego małży. Jednocześnie małże w swoim cyklu rozwojowym wykorzystują różanki do czasowego nosicielstwa wczesnych stadiów rozwojowych larw. Ten specyficzny rodzaj symbiozy pomiędzy różankami i małżami sprawia, że ich współbytowanie jest nieodzowne do prawidłowego rozwoju pogłowia różanki.

Na skutek zanieczyszczenia środowiska i zaburzenia warunków  fizyko -chemicznych wód powierzchniowych na wielu stanowiskach małże z rodziny skójkowatych wyginęły, co bezpośrednio wpłynęło na zanik pogłowia różanki.

W wodach większości państw Unii Europejskiej różanka, stała się rybą zagrożoną wyginięciem. W związku z tym została ona umieszczona w Załączniku II Dyrektywy Siedliskowej Unii Europejskiej. Również w Polsce gatunek ten umieszczono w Polskiej Czerwonej Księdze  – jako gatunek zagrożony wyginięciem.

W celu  przywrócenie istnienia tego gatunku na terenie Puszczy Kozienickiej  Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych przystąpił do realizacji projektu „Restytucja różanki (Rhodeus sericeus) w wodach Kozienickiego Parku Krajobrazowego”. W warunkach laboratoryjnych wyhodowano narybek różanek metodą  prowokowanego tarła przy wykorzystaniu małży. W drugiej połowie września rozpoczęto zarybianie wcześniej wytypowanych niewielkich zbiorników wodnych  położonych na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego. Miejsca restytucji  będą sukcesywnie monitorowane. Kontrolowana będzie   jakość wód oraz kondycja różanek i małży.

Opiekę merytoryczną nad projektem sprawuje  dr Witold Strużyński, który w Zakładzie Zoologii Wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW  realizuje część naukowo badawczą programu czynnej ochrony różanki. Projekt realizowany jest przy pomocy studentów Międzywydziałowego Koła Naukowego Biologów SGGW oraz przy udziale środków finansowych Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.

Różanka   (Rhodeus sericeus) w warunkach hodowlanych

1.jpg

Hodowla narybku różanki  w warunkach laboratoryjnych w Zakładzie Zoologii Wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW w Warszawie    

2.jpg

Wypuszczanie narybku różanki  do zbiorników wodnych  położonych na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego przez Pana  dr Witolda Strużyńskiego.   

3.jpg

4.jpg 

Kategorie
Zwierzęta KPK

Odbudowa populacji raka szlachetnego (Astacus astacus) w Kozienickim Parku Krajobrazowym

Z inicjatywy pracowników Zespołu ds. Kozienickiego Parku Krajobrazowego powstał program czynnej ochrony raka szlachetnego mający na celu odbudowę populacji tego gatunku w wodach Puszczy Kozienickiej.

Rak szlachetny (Astacus astacus) to typowo europejski gatunek skorupiaka, który może dorastać do20 cm długości całkowitej.  Niegdyś powszechnie występował w wodach śródlądowych Polski. Najczęściej spotykany był w niewielkich rzekach o bardzo urozmaiconej linii brzegowej i czystej wodzie, co spowodowało, że określono go mianem  testera czystości wód. Obecnie notowany jest sporadycznie z powodu wysokich wymagań siedliskowych. Podstawowymi czynnikami, które przyczyniły się do utraty większości populacji raka szlachetnego są:

  • dżuma racza (choroba wywoływana przez mikroskopijne grzyby pasożytnicze)
  • postępujące zanieczyszczenie wód
  • intensywny rozwój rolnictwa i zabiegi agrotechniczne
  • introdukcje raków pochodzenia amerykańskiego – pręgowatego i sygnałowego, będących nosicielami dżumy raczej
  • nieprzemyślane zabiegi zarybieniowe

Prace  inwentaryzacyjne jakie wykonano na obszarze Puszczy Kozienickiej wykazały, że obecnie występują tu jedynie 3 populacje raka szlachetnego. Wykazano jednocześnie, że obszar ten położony jest w obrębie ekspansji obcego gatunku raka – raka pręgowatego pochodzącego z Ameryki Północnej.

Czynna ochrona daje szansę na chociaż częściowe odtworzenie pogłowia raka szlachetnego  w wodach Puszczy Kozienickiej. Dotyczy to szczególnie drobnych cieków, zlokalizowanych w obrębie Lasów Państwowych, które nie są użytkowane i zbyt często penetrowane przez ludzi, co daje swoiste zabezpieczenie siedlisk.

W ramach programu z odłowionych na terenie Puszczy Kozienickiej samic matek uzyskano wylęg młodych raczków (ok. 700 osobników). Po pięciomiesięcznym podchowie część z nich została wypuszczona do rodzimych cieków wodnych, wzmacniając w ten sposób liczebność lokalnych populacji. Pozostałe z wychodowanych raków wypuszczono do wytypowanych wcześniej cieków wodnych, na których sformowano kilkanaście rumowisk kamiennych, mających pełnić funkcje raczych  kryjówek. W kolejnych latach będzie prowadzony monitoring tych miejsc w celu potwierdzenia osiągnięcia zamierzonego efektu, czyli odtworzenia pogłowia raka szlachetnego w Kozienickim Parku Krajobrazowym.

Nadzór naukowy nad projektem pełni dr inż. Witold Strużyński – pracownik Wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW w Warszawie.

Odbudowa populacji raka szlachetnego (Astacus astacus) w Kozienickim Parku Krajobrazowym – etap 1” została dofinansowana przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie, w formie dotacji w kwocie 15 000,00 zł.

logo_fundusz.gif

1.jpg

Rak szlachetny  

2.jpg

Dorosła samica raka szlachetnego,  spód szczypiec wyraźnie czerwony  

3.jpg

Dorosłe raki przeznaczone do wypuszczenia

4.jpg

Młode raki przeznaczone do wypuszczenia

5.jpg

Wypuszczanie dorosłych raków

6.jpg

Wypuszczanie młodych raków

Kategorie
Rośliny KPK

Flora

Stan poznania poszczególnych grup roślin w Puszczy Kozienickiej jest zróżnicowany. Obszerne dane dotyczące porostów pochodzą z badań wielu autorów, zdaniem badaczy florę porostów Puszczy należy uznać za dość bogatą. Tworzą ją 233 gatunki należące do 76 rodzajów, wśród których najbogatszym jest rodzaj Cladonia reprezentowany przez 29 gatunków. Pod względem obiektów najpełniej poznanym jest flora porostów rezerwatu Zagożdżon.

Liczba gatunków mszaków występujących w Parku jest nieznana. Wyrywkowe dane świadczą, że w Puszczy – w tym głównie w rezerwatach przyrody występuje ok. 95 gatunków mszaków. Jedynym obiektem opracowanym pod względem flory mszaków jest rezerwat Okólny Ług gdzie m.in. rośnie wiele torfowców.
Informacje o roślinach naczyniowych Puszczy pochodzą z lat 1956-1997, przy czym najwięcej ich jest z okresu 1960-1972 oraz z badań fitosocjologicznych w lasach. Szacunkowa liczba gatunków roślin naczyniowych na terenach leśnych wynosi ok. 630 gatunków. Gatunków chronionych rośnie w Puszczy 67, a gatunków wpisanych do „Czerwonej księgi roślin polskich” jest 9.

Na podstawie wyników ostatnio prowadzonych badań należy sądzić, iż flora naczyniowa Puszczy Kozienickiej jest urozmaicona pod wieloma względami, bowiem występują wśród niej m.in. gatunki górskie i podgórskie oraz typowe dla klimatu subatlantyckiego i subborealnego.

Bogatą florę dendroflorę Puszczy tworzy nie mniej niż 35 gatunków drzew oraz 33 gatunki krzewów.

Orientacyjne liczby gatunków głównych grup roślin stwierdzonych w Puszczy Kozienickiej:

Grupa roślin

Liczba gatunków

 

występujących

w Polsce

podawanych

z Puszczy Kozienickiej

w tym:

chronionych

wpisanych do czerwonej księgi

Porosty

ok. 1600

233

40

144

Mszaki

ok. 650

95

33

 

Naczyniowe

ok.2500

630*

67*

9*

* – głównie na terenach leśnych.

Bobry

Największy gryzoń Europy- bóbr europejski (Castor fiber) jest gatunkiem chronionym, wpisanym do „Polskiej czerwonej księgi zwierząt”. Jako jeden z dwóch żyjących na świecie gatunków (oprócz człowieka) potrafi przystosować środowisko do swoich potrzeb. O ile działalność ludzi wywiera najczęściej niekorzystny wpływ na przyrodę, to działalność bobrów w większości przypadków jest pozytywna. Bobry przywracają w przyrodzie właściwe stosunki wodne, przyczyniają się do denaturalizacji siedlisk, ograniczają erozję, mają wpływ na zachowanie i zwiększenie bioróżnorodności.

1.jpg

Gryzoń ten we wczesnym średniowieczu  zamieszkiwał licznie całą Europę i Azję od strefy stepów po tundrę. W XI wieku z powodu intensywnych polowań liczebność bobra znacznie spadła, dlatego też Bolesław Chrobry wydał pierwsze prawo w Państwie Polskim ustanawiając urząd bobrowniczego, do którego należała opieka nad bobrami. W XII w. zabroniono polowań na bobry z wyjątkiem książąt i arystokracji kościelnej. Obowiązujące w latach 1532-1840 „Statuty Litewskie” prawnie chroniły bobry na Ziemiach Polskich. Pomimo prawnej ochrony   do początku XX wieku przetrwało  jedynie osiem małych populacji skupiających w sumie około 1200 osobników.  Przed gatunkiem pojawiła się groźba wyginięcia. Bobry ginęły w wyniku dynamicznie rozwijających się nowoczesnych cywilizacji i kolonizacji (wycinanie i wypalanie lasów, osuszanie bagien). Najwcześniej wyginęły bobry na południu Portugalii, Hiszpanii, Grecji, Iraku, Azerbejdżanu i Turcji.W późniejszym okresie zniknęły z Włoch i Anglii. W większości krajów bobry zniknęły na przełomie XVIII/ XIX wieku.Głównym zaś powodem zagłady bobrów były nadmierne polowania. Zastosowanie ubitych bobrów było bardzo różnorodne. Zęby bobra wieszane na szyi dziecka miały według ludowych podań zmniejszyć ból ząbkowania, a mięso- zwłaszcza z ogona (pluska) pokrytego łuskami podobnymi do rybich było spożywane w okresie postów.  Skór bobrów używano do produkcji luksusowych futer, mufek i czap, które miały polepszyć pamięć, sadłem leczono ciężkie rany, a zawartość worków strojowych zwanych strojem bobrowym była ceniona jako specyfik na wszelkie dolegliwości i choroby.               

W 1928 roku liczebność populacji bobra w Polsce oszacowano na 235 sztuk. Skuteczną ochroną objęto ten gatunek na mocy aktów prawnych z 1934 roku. W 1939 roku liczebność bobrów w Polsce wynosiła już około 400 sztuk. Po II wojnie światowej zaczęto prowadzić prace nad zwiększeniem liczebności tego gatunku w Polsce. Wynikiem tego było wdrożenie do realizacji w 1974 roku przez Zakład Doświadczalny w Popielnie Programu Aktywnej Ochrony Bobra Europejskiego. Głównym założeniem tego Programu było utworzenie licznych kolonii bobrów składających się z 4-6 introdukowanych par  w odległości wzajemnej pomiędzy takimi grupami około 100 km wzdłuż osi Wisły.

Obecnie bobry występują na terenie całej Polski, z wyjątkiem wysokich gór. Ślady bytności bobrów obecne są na każdej rzece i strumieniu, na wielu jeziorach, stawach , jak też bagnach i małych oczkach wodnych. Dane szacunkowe wskazują, że w roku 2005 populacja bobrów w Polsce liczyła ponad 43 tysiące osobników, przy czym najwięcej (12500 osobników) bobrów jest w województwie Podlaskim, a najmniej (85 osobników) w województwie śląskim.

2.jpg
Najstarsze wiadomości o bobrach w Puszczy Kozienickiej (dawnej Puszczy Radomskiej) pochodzą z 1224 roku kiedy to Leszek Biały przyznał biskupowi Iwonowi prawo łowienia bobrów na rzece Czarnej (Zagożdżonka). Wiadomo jest, że bobry żyły także na rzece Radomierzy (obecnie Radomka). W obrębie Puszczy znajdowały się dwie wsie służebne o nazwie Bobrowniki, a nad rzeką Zagożdżonką położone było uroczysko Bobrek.

Na skutek polowań i zmiany środowiska bóbr wyginął na terenie Puszczy Kozienickiej pod koniec XVIII wieku.

Dopiero koniec XX wieku staje się okresem reaktywacji bobrzego stanu i rozkwitu  ich pogłowia w okolicznych wodach. Odtworzenie populacji „bobrów kozienickich” zainicjowano 24 listopada 1991 roku, poprzez sprowadzenie 4 sztuk pochodzących z rzeki Omet w Nadleśnictwie Srokowo (Pojezierze Warmińsko Mazurskie). Restytucję przeprowadzono na rzece Zagożdżonce, nieopodal rezerwatu Źródło Królewskie (oddz.76). Od tego momentu pracownicy Kozienickiego Parku Krajobrazowego rozpoczęli cykliczne obserwacje bobrów. Według kolejnych raportów, ślady bytności bobrów stwierdzano na odcinku pomiędzy rezerwatem Brzeźniczka a mostem po dawnej kolejce wąskotorowej. W ciągu całego 1992 roku prowadzono stałe obserwacje wzdłuż rzeki Zagożdżonki, stwierdzając liczne ślady bytności bobrów.

3.jpg
Obserwowano zarówno liczne zgryzy, wyjścia na ląd i ścieżki. Szczególnie liczne objawy bytności bobrów zarejestrowano przy ujściu strumienia Królewskich Źródeł do Zagożdżonki (wzdłuż stromej skarpy). Jednocześnie wykazano,że aktywność tych zwierząt jest stwierdzana od mostu drogowego Kozienice–Zwoleń aż po ujście strumienia odprowadzającego wody z rezerwatu Brzeźniczka.

Równolegle z obserwacjami prowadzonymi na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego, gromadzono wszelkie dane dotyczące pojawiania się bobrów lub śladów ich żerowania na terenach przyległych do Puszczy Kozienickiej. W ten sposób, na przełomie 1992/93 roku uzyskano informację o bobrach na jeziorze Kozienickim, a w latach 1995-1997 na rzece Radomce w pobliżu miejscowości Wola Chodkowska.

W maju 1997 roku dokonano kolejnego wypuszczenia bobra, które było efektem interwencji na rzece Mlecznej w pobliżu Radomia, skąd pochodził wspomniany osobnik. Bóbr na skutek zanieczyszczenia rzeki miał objawy podtrucia, przez pewien czas przetrzymywany był w schronisku dla zwierząt w Radomiu. Następnie podjęto decyzję o wypuszczeniu go do rzeki Zagożdżonki (Nadleśnictwo Kozienice, oddz.56). Bóbr został wypuszczony 8 maja 1997 roku. Kolejne lata przyniosły rejestracje nowych stanowisk bobrów. W 2000 roku na rzece Leniwej i jej dopływie – rzece Narutówce. W 2002 roku w okolicy wsi Poświętne, stwierdzono na rzece Leniwej osobniki młodociane, w roku 2003 bobry zajęły Okólny Ług. W marcu 2003 roku na ulicy Radomskiej w Pionkach strażacy schwytali bobra, który po oględzinach lekarza weterynarii i decyzji Nadleśnictwa Kozienice został wypuszczony do zbiornika retencyjnego utworzonego na rzece Ostrownicy, kolejne kontrole wykazały, że osobnik w pełni zaaklimatyzował się o czym świadczyły kolejne świeże zgryzy. W kwietniu tego samego roku na rzece Zagożdżonce w Pionkach, wypuszczono bobra, wydobytego przez funkcjonariuszy JR-G Państwowej Straży Pożarnej ze studzienki telefonicznej w Pionkach.

W roku 2005 stwierdzono nowe stanowiska bobrów zlokalizowane na rzece Pacynce w pobliżu Antoniówki. Tego samego roku na rzece Mirence zaobserwowano pierwsze zgryzy nieopodal mostu drogowego Pionki-Sucha. Na przełomie lat 2005/2006 bobry zajęły kolejne stanowisko – w Strudze Polickiej w miejscowości Garbatka-Zbyczyn. Rok 2006 to kolejne  miejsca zajmowane przez bobry, wykazano je na dolnym odcinku Krępca –przed zbiornikami w Janikowie oraz na Gzówce przed zbiornikiem w Siczkach.

W wyniku badań populacji bobra w obrębie Puszczy Kozienickiej wykonanych na zlecenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego w 2007 roku stwierdzono występowanie na tym terenie około 120 osobników bobrów na tym terenie.

Na terenie Puszczy żeremia (domy bobrów) spotykane są sporadycznie, gdyż zwierzęta te bytują w norach wykopanych w wysokich brzegach rzek.

W Puszczy Kozienickiej bobry odgrywają bardzo ważną rolę, gdyż łagodzą negatywne skutki leja depresyjnego (obniżenie się poziomu wód wgłębnych), powodującego zanikanie terenów wodno- błotnych. Bobry budując tamy, tworzą rozlewiska często nawet o powierzchni kilku hektarów i utrzymują na nich stały poziom wody, gdyż woda przelewa się przez koronę tamy, a wszelkie jej uszkodzenia są na bieżąco naprawiane. W okolicach bobrowych tam podwyższa się i stabilizuje poziom wody gruntowej, zmniejsza się erozja brzegów. Poprzez zwiększenie osadzania się cząstek mineralnych i organicznych w rejonie tam bobrowych inicjowane są naturalne procesy bagienne.

4.jpg
W obrębie siedlisk bobrowych zwiększa się różnorodność biologiczna. W wyniku podwyższania się poziomu wody przy tamach i wycinania drzew przez bobry, zmienia się struktura i skład gatunkowy roślinności. Z czasem zaczyna dominować warstwa krzewów, odtwarzane są naturalne zespoły zaroślowe wierzbowo- brzozowe oraz zespoły leśne grądów, olsów i łęgów. Bogatsza staje się strefa runa z gatunkami światłolubnymi traw i ziół. W ten sposób powstaje szeroki pas przejściowy między dwoma ekosystemami (ekoton). Nie zamarzające do dna stawy bobrowe sprzyjają również odtwarzaniu się populacji wydry. Stawy bobrowe mają również bardzo duże znaczenie dla ptactwa wodnego. W związku z występowaniem rozbudowanej strefie ekotonowej, obecności martwych drzew i wysepek stwarzane są odpowiednie warunki do gniazdowania.

Pojawienie się bobrów w okolicy, a w związku z tym żeremi, tam i stawów bobrowych świadczy o czystości środowiska (głównie wody) i jest ważnym elementem poprawiającym walory krajobrazowe terenu. Można ten fakt wykorzystać do celów edukacyjnych. Na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego, w rezerwacie przyrody źródła Królewskie wytyczone zostały 2 ścieżki dydaktyczne przez leśników z Nadleśnictw Kozienice i Zwoleń w ramach realizowanego wspólnie z Holenderskim Ministerstwem Rolnictwa, Ochrony Środowiska i Rybołóstwa programu Edukacyjnego w Leśnym Kompleksie Promocyjnym „Puszcza Kozienicka”. Na jednej z nich można zapoznać się z efektami działalności bobrów.
Dowiemy się tu, że puszczańskie bobry zgryzają najczęściej korę i młode pędy leszczyny, wierzby, graba i olchy ale spotkać można także zgryzione pnie dębowe, brzozowe, a nawet świerkowe. Bobry z Kozienickiego Parku Krajobrazowego zajmują coraz większe terytoria. Ślady ich żerowania spotkać można w odległości nawet 60 metrów od rzeki. Puszczańskie bobry zajmując nowe tereny wyszły poza obręb lasu, zasiedlając rzeki  w pobliżu ludzkich osiedli- terenów rolniczych, stawów hodowlanych. Stopniowo także w obrębie Kozienickiego Parku Krajobrazowego zaczynają pojawiać się konflikty na linii bobry człowiek. Zwierzęta te są płoszone, następuje rozbieranie tam.

5.jpg
W celu zminimalizowania tych konfliktów i w ramach aktywnej ochrony gatunkowej pracownicy Kozienickiego Parku Krajobrazowego podejmują działania edukacyjne i techniczne. I tak np. w miesiącu listopadzie 2007 roku wykonane zostało po raz pierwszy na terenie Parku udrożnienie tamy bobrowej przy pomocy rur PCV na rzekach Mirence i Krypiance.

Michał Latos – Kozienicki Park Krajobrazowy
Witold Strużyński- SGGW Warszawa

Kategorie
Rezerwaty przyrody KPK

Rezerwat przyrody „Okólny Ług”

Rezerwat torfowiskowy, częściowy, o powierzchni 168,94 ha, utworzony w 2001 r., położony w gminach Policzna i Pionki, na terenie nadleśnictwa Zwoleń, obręb Zwoleń.

Większa część rezerwatu, zlokalizowanego na zach. od wsi Antoniówka, położona jest w otulinie Parku. Rezerwat obejmuje kompleks torfowisk przejściowych i wysokich, z licznymi zbiornikami wodnymi powstałymi po eksploatacji torfu. Ochronie podlegają tu rzadkie w Puszczy Kozienickiej zbiorowiska roślinności torfowiskowej i wodnej oraz jedyne w tej części kraju stanowisko żółwia błotnego. Rośnie tu szereg rzadkich gatunków roślin m.in.: grzybienie północne, grążel żółty, bagno zwyczajne, żurawina błotna, rosiczka okrągłolistna i goryczka wąskolistna. W rezerwacie gnieżdżą się rzadkie gatunki ptaków m.in.: żuraw, błotniak stawowy, rycyk, kszyk, krwawodziób, samotnik, bąk, bączek, perkozek, płaskonos, cyraneczka i cyranka. Spośród przedstawicieli herpetofauny, oprócz żółwia błotnego, warto odnotować występowanie: kumaka nizinnego, zaskrońca i żmii zygzakowatej. Występuje tu również 30 gatunków ważek oraz rzadkie motyle: paź królowej, modraszek bagniczek i strzępotek soplaczek.

Kategorie
Rezerwaty przyrody KPK

Rezerwat przyrody „Guść”

Rezerwat leśny, częściowy, o powierzchni 87,04 ha, utworzony w 2002 r., położony w gminie Kozienice, na terenie nadleśnictwa Kozienice, obręb Kozienice, zlokalizowany w otulinie Kozienickiego Parku Krajobrazowego na płn.-zach. do wsi Chinów Stary.

Większa część rezerwatu obejmuje sąsiadujący z bagnistymi łąkami fragment podmokłego lasu, z którego wypływa uregulowany strumień Zblec, zaś w jego zach. i pd. części znajdują się fragmenty łańcuchów wydmowych. Głównym przedmiotem ochrony są tu zróżnicowane dorodne drzewostany o naturalnym charakterze. Dominującym zbiorowiskiem leśnym jest w rezerwacie porastający jego zabagnioną część ols, któremu towarzyszy bardzo rzadki w Puszczy Kozienickiej łęg jesionowo-olszowy oraz bór mieszany wilgotny. Wyżej położone miejsca i wydmy porasta bór świeży. W obu typach boru dominuje sosna, której towarzyszą, w dolnej warstwie drzew: dąb szypułkowy, brzoza omszona i świerk. W podszycie rosną m.in. znajdujące się pod częściową ochroną: kruszyna pospolita, kalina koralowa i porzeczka czarna oraz ciekawy gatunek obcego pochodzenia: świdośliwa jajowata. Z rzadszych gatunków w runie leśnym występują: widłak jałowcowaty, borówka bagienna, konwalia majowa i czworolist pospolity. Gniazduje tu bocian czarny.

Kategorie
Pomniki przyrody KPK

Rezerwat przyrody „Źródło Królewskie”

Rezerwat leśny, częściowy, o powierzchni 29,67 ha, utworzony w 2000 r., położony gminie Pionki, na terenie nadleśnictwa Kozienice, obręb Zagożdżon oraz nadleśnictwa Zwoleń, obręb Garbatka.

Rezerwat, położony na płd.-zach. od wsi Kajzerówka obejmuje fragment doliny rz. Zagożdżonki i otaczających ją lasów z obfitymi źródliskami. Zagożdżonka ma w granicach rezerwatu naturalny charakter i płynie krętym korytem wśród podmokłych lasów i zarastających łąk. W płd.-wsch. części rezerwatu, u podnóża wysokiej na kilka metrów skarpy, sączą się obfite źródliska. Największe źródło nosi nazwę Źródła Królewskiego i według miejscowej tradycji, związane jest z pobytem tu króla Władysława Jagiełły. Wśród zbiorowisk roślinnych rezerwatu przeważają las mieszany oraz łęg jesionowo-olszowy. W drzewostanie przeważają: olcha i dąb szypułkowy. W rezerwacie rośnie szereg rzadkich gatunków roślin m.in.: skrzyp olbrzymi, widłak jałowcowaty, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, lilia złotogłów, konwalia majowa, marzanka wonna i kopytnik pospolity. Występują tu reintrodukowane bobry, które na terenie rezerwatu wybudowały  kilka tam.

Kategorie
Imprezy KPK

Imprezy organizowane przez Kozienicki Park Krajobrazowy

Imprezy organizowane przez Kozienicki Park Krajobrazowy

1.

 Tytuł imprezy    

„Patrol ekologiczny – poznajemy dolinę rzeki Radomki”

 

Rodzaj imprezy

Spływ kajakowy po rzece Radomce

 

Termin

Czerwiec

UWAGA: Dokładny termin zostanie ogłoszony na stronie https://www.parkiotwock.pl/    w zakładce Aktualności

Organizator

Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych – Kozienicki Park Krajobrazowy

26-670 Pionki, ul. Radomska 7, tel. /fax (048) 612 34 41

 

 Miejsce imprezy   

Kozienicki Park Krajobrazowy

26-670 Pionki, ul. Radomska 7, tel. /fax (048) 612 34 41

woj. Mazowieckie

 

Imprezy towarzyszące

Akcja sprzątania rzeki

 

Informacje dodatkowe

impreza skierowana do osób lubiących aktywny wypoczynek połączona z akcją zbierania śmieci wzdłuż trasy spływu kajakowego

    

2.

 Tytuł imprezy    

„II Rajd rowerowy szlakami Kozienickiego Parku Krajobrazowego” upamiętniający 100 rocznicę bitwy pod Anielinem – Laskami

 

Rodzaj imprezy

rajd rowerowy

 

Termin

Maj

UWAGA: Dokładny termin zostanie ogłoszony na stronie https://www.parkiotwock.pl/    w zakładce Aktualności

Organizator

Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych – Kozienicki Park Krajobrazowy

Oraz Starostwo Powiatowe Radom

 

 Miejsce imprezy   

Kozienicki Park Krajobrazowy

26-670 Pionki, ul. Radomska 7, tel. /fax (048) 612 34 41

woj. mazowieckie

 

Imprezy towarzyszące

 

Informacje dodatkowe

rajd skierowany do wszystkich chętnych, do miłośników jazdy na rowerze jak                i miłośników Puszczy kozienickiej

   

3.

Tytuł imprezy

 “Kultura materialna Puszczy Kozienickiej”

 

Rodzaj imprezy

wystawa

 

Termin

 wystawa  stała  dostępna w miesiącach kwiecień – październik

 

Organizator

Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych – Kozienicki Park Krajobrazowy

 

Współorganizatorzy

 

 Miejsce imprezy

Izba Dydaktyczno – Muzealna Puszczy Kozienickiej w Augustowie

26-670 Pionki, ul. Radomska 7, tel. /fax (048) 612 34 41

woj. mazowieckie, powiat radomski

 

Imprezy towarzyszące

filmy przyrodnicze, konkursy, wykłady

 

Informacje dodatkowe

wystawa ogólnodostępna (po uzgodnieniu telefonicznym pod numerem 48 612 34 41)

 

4.

Tytuł imprezy

 „Fauna Puszczy Kozienickiej”

 

Rodzaj imprezy

wystawa

 

Termin

wystawa  stała  dostępna w miesiącach kwiecień – październik

 

Organizator

Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych – Kozienicki Park Krajobrazowy

 

Współorganizatorzy

 

 Miejsce imprezy

Izba Dydaktyczno – Muzealna Puszczy Kozienickiej w Augustowie

26-670 Pionki,  ul. Radomska 7, tel. /fax (048) 612 34 41

woj. mazowieckie,  powiat radomski

 

Imprezy towarzyszące

filmy przyrodnicze, konkursy, wykłady

 

Informacje dodatkowe

wystawa ogólnodostępna (po uzgodnieniu telefonicznym pod numerem 48 612 34 41)

 

5.

Tytuł imprezy

 Fotograficzna wystawa przyrodnicza promująca walory Kozienickiego Parku Krajobrazowego

 

Rodzaj imprezy

wystawa

 

Termin

wystawa  stała  dostępna w miesiącach kwiecień – październik

 

Organizator

Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych – Kozienicki Park Krajobrazowy

 

Współorganizatorzy

Centrum Aktywności Lokalnej w Pionkach

 Miejsce imprezy

Centrum Aktywności Lokalnej w Pionkach

26-670 Pionki,  ul. Zakładowa 5, tel. /fax (048) 3777051

woj. mazowieckie,  powiat radomski

 

Imprezy towarzyszące

 

Informacje dodatkowe

wystawa ogólnodostępna

 

 

logo-ue.png

logo-bip-2.png

Treść | Menu | Przyciski