05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

09-411 Biała, Siecień 134 tel. 24 231 12 73 e-mail: ludwikryncarz@wp.pl

05-500 Piaseczno, ul. Główna 48, Żabieniec tel./ fax. 22 754 51 00 e-mail: chojnowskipark@parkiotwock.pl

26-670 Pionki, ul. Radomska 7 tel./fax.(48) 612 34 41 e-mail: kozienickipark@parkiotwock.pl

05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

07-130 Łochów, Kaliska 93 tel./fax.(25) 644 13 71 e-mail: npk@parkiotwock.pl

DSC07783
IMG_20170714_131236-EFFECTS
DSC01103aa
Otwarte krajobrazy Bagno Całowanie
20200811_120135
20200811_121154
KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA
7mWP7egh__gXUkZkBPvLJj8E6FYU4uDVvvSjkxGSVYPFhIvEwQ2ylkB6y4AHJ_nL_7y28oJ9WW_5YdG8y5gMLZ5ZJZnyQciyoTGps46z8rOSHqAeJynqY9LAYF_M26dyU35bjCVHdMg=w1255-h943-no
Image901
SONY DSC
zając BPK
zimorodek2
DSC_0521
DSC_2520
IMG_20160715_120942
DSC04969
SONY DSC
motyl
Makolągwa (samiec)
Dzięcioł duży (młody osobnik)
Pliszka żółta (samiec)
Tracz nurogęś - Mergus merganser - samica z młodymi
Pliszka siwa (samiec)
previous arrow
next arrow

Młyny

W pejzaż wpisane są młyny wodne na Skrwie i Wierzbicy. Młyny te, częściowo funkcjonujące zlokalizowane są w osadach : Bądkowo-Rochy, Kobierniki, Wyszyna, Radotki i Cierszewo.

MLYN.jpg

Dawniej młyn wodny w Radotkach, dziś elektrownia wodna i atrakcja turystyczna 

Kategorie
Pomniki przyrody BPK

Pomniki przyrody

Obecnie na terenie Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego znajduje się 21 pomników przyrody. Wśród pomników przyrody dominują okazałe drzewa oraz ich grupy, ponadto znajdują się tu także dwie pomnikowe aleje drzew.

W lasach Nadleśnictwa Płock znajduje się 15 pomników, natomiast pozostałe położone są na gruntach prywatnych oraz na gruntach Skarbu Państwa przy drogach publicznych i szkołach, na terenach zabytkowych założeń parkowych oraz przy kościołach. Więcej o pomnikach przyrody zlokalizowanych na terenie Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego można dowiedzieć się z: http://parkbrudzen.blogspot.com/2016/08/pomniki-przyrody-w-brudzenskim-parku.html

1.jpg

Informacje dodatkowe

Położenie i dostępność komunikacyjna terenu BPK sprawiają, że jest on bardzo popularnym terenem turystycznym i edukacyjnym. Park stwarza możliwości realizacji różnych form turystki kwalifikowanej.

Wzdłuż Skrwy przebiega szlak turystyczny, umożliwiający wędrówkę po bardziej niedostępnych fragmentach terenu. Rzeka Skrwa stanowi finezyjny i ciekawy szlak dla spływów kajakowych i uprawiania wędkarstwa. Doskonałą bazę dla sportów żeglarskich stanowi harcerska stanica wodna położona na nabrzeżu Wisły, w sąsiedztwie Parku.

Architektura naszego regionu

Broszura „Mój drewniany dom” skierowana jest do właścicieli i mieszkańców drewnianych domów na Mazowszu. Zachęca ona do ochrony drewnianego budownictwa jako istotnego elementu tworzącego harmonijny krajobraz kulturowy i odrębność regionalną. Proponuje ona kilka fachowych porad dotyczących pielęgnacji i remontów drewnianych domów, odpowiadając potrzebom współczesnych czasów, przy jednoczesnym zachowaniu unikalnego charakteru dawnego budownictwa. Broszura został zrealizowana przez Stowarzyszenie Akademia Łucznica przy wsparciu Fundacji Orange. 

  

 

 

 

Do pobrania:

ulotka 1

ulotka 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Otwockie „Świdermajery”

Przedwojenny Otwock to przede wszystkim  uzdrowiskowo i najpopularniejsze letnisko Warszawiaków. Miasto powstało i rozwinęło się na przełomie XIX i XX wieku, dzięki budowie Kolei Nadwiślańskiej. Jego cechą charakterystyczną jest regionalna zabudowa w stylu „świdermajer”. Wybudowano tu wiele letniaków, sanatoriów, pensjonatów, domów uzdrowiskowych, szpitali, domów całorocznych architektonicznie wkomponowanych w zalesione sosnowymi borami działki.

W czasach przedwojennej świetności na linii otwockiej, czyli od Międzylesia do Celestynowa naliczono ponad 500 takich  budowli. Michał Elwiro Andriolli był twórcą stylu określanego jako: andriollówki, styl nadświdrzański, otwocko-karczewski, architekturą Andriollowskich Brzegów, drewnianą architekturą linii otwockiej oraz „świdermajerem”. Artysta grafik, ilustrator książek (m.in. „Pana Tadeusza) i malarz, zakupił w 1880 roku osadę Brzegi nad Świdrem, gdzie wybudował letnią pracownię i kolonię 15 willi do wynajęcia. Do Brzegów przyjeżdżali na letni wypoczynek m.in. Władysław Reymont i Józef Piłsudski. Indywidualne drewniane wille o unikatowym budownictwie  i detalu nawiązujące do wpływów architektury szwajcarskiej i rosyjskiej tzw. styl lauzbegowy (wzorowany na daczach rosyjskich i schroniskach alpejskich) z elementami tradycyjnego budownictwa mazowieckiego. Charakterystyczną cechą tego kierunku architektonicznego są drewniane parterowe lub piętrowe budynki sosnowe z ażurowym zdobnictwem werand, ganków oraz szpiczastym, dwuspadowym dachem i bardzo często niebieskimi okiennicami.

.

 

Dla ocieplenia budynków wypełniano przestrzenie pomiędzy belkami mieszanką gliny, wiórów i ciętych gałęzi. Detalem, najbardziej specyficznym jest drewniana koronka. „Świdermajer” to najbardziej popularne określenie, które wprowadził poeta Konstanty Ildefonds Gałczyński w poemacie „Wycieczka do Świdra”.

 

 

„Te wille jak wójt podaje, są w stylu „świdermajer”.

 

Architektura Otwocka jest atrakcją turystyczną, w którym warto zobaczyć:
1.Przy ul. Warszawskiej 5 – mieściło się pierwsze Sanatorium Przeciwgruźlicze dla Żydów dr  Władysława Przygody, które działało do 1939 r. Potem budynek znalazł się na terenie getta, gdzie swoją siedzibę miał Judenrat.

2.ul.Warszawska 23 i 23 a –  murowana willa „Julia”, której właścicielem był Maurycy Karstens – największy przedsiębiorca budowlany w Warszawie. Dawniej mieściło się tu inhalatorium, zakład hydropatyczny i skład apteczny, następnie urząd pocztowy.
3.ul.Warszawska 34 – willa „Lucyna” należąca do Rocha Gogolewskiego. Mieszkał tutaj gen. Markgrafski, a następnie dr Czaplicki.
4.Przy ul. Reymonta 29 – willę „Lala”  własność Jakuba Schatzschneidera, teścia Władysława Reymonta, który  prawdopodobnie w tym budynku napisał „Lato” część powieści „Chłopi”. W 2001 r. na ścianie budynku umieszczona została tablica pamiątkowa. W 1944 r. mieściły się tu biura sztabu marszałka Gieorgija Żukowa.
5.Przy ul. Kościelnej 16 – willa zwana
„Szeliga”, gdzie wcześniej stały dwa budynki (jeden z nich spłonął w latach 20-tych).
6. ul. Kościelna 14 i 18 – domy bogatego kupca żydowskiego Oszera Perechodnika. Na rogu ulic Kościuszki i Kościelnej pod nr 18 – piętrowa willa z balkonikiem. W budynku miało siedzibę Towarzystwo Śpiewacze „Lutnia”, a przed II wojną światową urzędował tu klub inteligencji „Spójnia”.

7.ul. Kościelna 19a –  willa Odo Bujwida, przedwojennego lekarza, bakteriologa, uznawanego za ojca polskiej mikrobiologii.

8.  ul. Kościelna 22- narożna willa gen. Michała Jacymirskiego.

9. ul. Kościelnej 23 – zbudowany w 1924 roku pensjonat dr Pawła Martyszewskiego otwockiego lekarza, który w czasach wojny doprowadził do utworzenia szpitala dla Polaków, gdzie mieściła się m.in. komórka nasłuchu radiowego Armii Krajowej, a następnie hotel „Liliana”.

10. Przy ul. Kościuszki 5 i 7 – drewniane, domy willi „Nowość”. W 1925 roku posesja należała do prezesa zarządu gminy żydowskiej Pinkusa Kacenelenbogena. Pod nr 5 mieszkał Bronisław Marchlewicz, który od 1937 roku był komendantem policji w Otwocku, oficer AK „Śmiały”. Instytut Yad Vashem przyznał mu medal „Sprawiedliwy wśród narodów świata”. W 1942 r. Bronisław Marchlewicz uratował z rąk Niemców ocalałą z warszawskiego getta 5-letnią Marysię Osowiecką.


11. ul. Kościuszki 15 – wybudowana w 1895 roku  willa „Podole” z pięknym ogrodem, w którym mieściła się apteka. Ciekawostką jest fakt, iż w jej wnętrzu kręcono sceny filmu „Generał Nil” z Olgierdem Łukaszewiczem. Warto też zwrócić uwagę na murowany budynek przy ul. Kościuszki 18, w którym mieszkał zbrodniarz wojenny, komendant niemieckiej policji Walter Schlicht.

12. Przy ul. Kościuszki 21- dwa drewniane budynki, dawne Sanatorium Wiśniewskiego powstałe w 1905 roku. W 1925 roku zakład leczniczy został zlikwidowany, a prowadzony był dom wychowawczy dla sierot.
13. Przy ul. Kościuszki 20 i 22 –  do 1998 roku istniało najstarsze piętrowe, drewniane sanatorium doktora Józefa Geislera. Wybudowane w 1893 roku było pierwszym na ziemiach polskich nizinnym zakładem leczenia chorób płuc. Obok znajdowały się budynki z ciepłymi kąpielami leczniczymi oraz pijalnia kumysu i mleka. Odwiedził to miejsce malarz Józef Chełmoński. Po wojnie budynki weszły w skład sanatorium im. Ludwika Waryńskiego, niestety nie zachowały się do czasów obecnych.
14. Przy ul. Samorządowej 13 a – pensjonat Wachmana, duży, piętrowy drewniak, gdzie znajdował się oddział zakaźny Szpitala Miejskiego i ukrywali się Żydzi i Polacy. 
15. Przy ul. Leśnej 10 – drewniany dom, w którym w czasie wojny mieścił się Zarząd Zabezpieczeń Nieruchomości. Budynek wyznaczał granicę getta.   
16. Przy ul. Armii Krajowej – zbudowany w latach 1906 -1921 pensjonat Abrama Górewicza (Gurewicza) – największy w Polsce obiekt drewniany, otoczony parkiem w stylu angielskim. W czasie II wojny światowej mieściła się tu komendantura, a następnie od 1941 roku szpital dla niemieckich żołnierzy.
W 1953 roku w budynku mieścił się Centralny Szpital Lotniczy, a w latach 1960 – 1994  Zespół Szkół Medycznych.

Dziedzictwo Otwocka – unikatowe wille  w stylu  „Świdermajer” popadają w ruinę. Warto więc zastanowić się nad zachowaniem ich niepowtarzalnego charakteru. 

KIRKUT W ANIELINIE

W lesie sosnowym w granicach administracyjnych Karczewa w Mazowieckim Parku Krajobrazowym im. Czesława Łaszka, znajduje się cmentarz żydowski w Anielinie zwany otwockim, założony ok. 1900 roku. Służył jako miejsce pochówku miejscowej ludności, a także leczącym się na gruźlicę w otwockich szpitalach i sanatoriach.  Podczas II wojny światowej nekropolia została zdewastowana przez Niemców, jak również przez miejscowych poszukiwaczy żydowskich kosztowności.

 

W 2002 roku powstał Komitet Pamięci Żydów Otwockich i Karczewskich, dzięki któremu uporządkowano i odkrzaczono zapomniane miejsce. Od roku 2004 z gminą żydowską w renowacji anielińskiego cmentarza współpracuje również Społeczność Baptystyczna w Otwocku i wolontariusze z USA, dzięki którym teren cmentarza został ogrodzony dużymi głazami polnymi.

 

Cmentarz chętnie odwiedzają turyści, wycieczki szkolne oraz grupy młodzieży żydowskiej z różnych stron świata, m.in. uczestnicy Marszu Pamięci i Modlitwy, który organizowany jest 19 sierpnia w rocznicę likwidacji otwockiego getta w 1942 roku. W 2012 roku przypada 70 rocznica tego dramatycznego wydarzenia.

Powierzchnia cmentarza zajmuje 1,7 ha i znajduje się na niej około 1200 macew. Macewa po hebrajsku oznacza nagrobek i jest to zazwyczaj pionowo stojąca płyta. Występują inskrypcje w języku hebrajskim, polskim, niemieckim i rosyjskim. Symbolika i motywy płaskorzeźb na żydowskich stelach są bardzo różnorodne i ciekawe. Nie przedstawiono nigdzie postaci i podobizn ludzkich, jakie możemy spotkać na cmentarzach katolickich. Na anielińskim cmentarzu starozakonnym często spotykamy następujące motywy płaskorzeźb:

– GWIAZDA DAWIDA –  jest symbolem przynależności narodowej oraz symbolem narodu żydowskiego.

– ZŁAMANE DRZEWO – symbolizujące przedwczesną śmierć. Takie pomniki ustawiono między innymi na grobach studentki Fejgi Lichtenstein, zmarłej w wieku 22 lat, czy dwudziestojednoletniej Poli Buchwald.

– ŚWIECZNIK – to kolejny dość często występujący symbol, zawsze o nieparzystej liczbie ramion (od trzech do dziewięciu). Często ilość ramion świecznika oznaczała liczbę potomstwa urodzonego przez kobietę. Świece są często złamane na znak przerwanego nagle życia. Przed 1939 rokiem symbol Menory występował tylko na grobach kobiet. Od kiedy w 1948 roku Powstało Państwo Izrael Menora stała się jego Godłem Narodowym  i przestała symbolizować nagrobek kobiety.

– DŁONIE W GEŚCIE BŁOGOSŁAWIEŃSTWA – oznaczają, że zmarły mężczyzna pochodził z rodu arcykapłana Aarona i cieszył się wielkim poważaniem.

 

– DZBANEK Z MISĄ – oznacza to, że pochowany mężczyzna był Lewitą, to znaczy potomkiem rodu Lewiego. Do nich należało m.in. obmywanie kohenom (kapłanom)  rąk przed błogosławieństwem.

– KORONA – korona symbolizuje Torę, zazwyczaj zmarły mężczyzna był powszechnie szanowany, pobożny, prawy, wierny w małżeństwie, był głową rodziny.

– KSIĘGI – na otwockim cmentarzu występują bardzo często całe regały z książkami. Taki znak wskazuje ze zmarły spełniał religijne nakazy studiowania Tory i Talmudu , był uczonym w Piśmie, często nauczycielem lub rabinem.

– SKARBONKA – relief umieszczany na macewach osób znanych ze swej dobroczynności.

– WINOROŚL- oznaczała owocną pracę, bogactwo materialne i duchowe, a w przypadku kobiet płodność i obfitość cnót.

– GOŁĘBIE- oznaczały zgodne pożycie małżeńskie.

Reliefy mogły też przedstawiać atrybuty związane z wykonywanymi zawodami np.:

– GĘSIE PIÓRO LUB KAŁAMARZ- zmarły był kopistą, skrybą (soferem) i przepisywał Torę.

– INSTRUMENTY MUZYCZNE- były symbolem artysty muzyka lub odnosił się do imienia Mirjam.

– WĄŻ ESKULAPA- spotykamy na stelach lekarzy.

W tradycji żydowskiej cmentarz, grób jest traktowany, jako  miejsce rytualnie nieczyste sporadycznie odwiedzane. Z braku wyraźnego zobowiązania do opieki nad grobem wynika często zaniedbany wygląd nekropolii, nie usuwano zniszczonych pomników. Żydzi na groby zmarłych przynoszą kamyki, ale często także zobaczyć można kwitłechy (tzw. kartki z prośbami, modlitwami do Boga).

Po zakończeniu drugiej wojny światowej na cmentarzu dokonywano nielicznych pochówków, o czym świadczą groby z lat 50 – tych. 

Warto odwiedzić ten tajemniczy, nastrojowy zakątek naszego Parku, aby poznać historię i  świadectwo życia narodu. 

Kategorie
Bez kategorii

Charakterystyka regionu kołbielskiego

Region kołbielski położony jest w południowo-wschodniej, prawobrzeżnej części Mazowsza, około 35-50 km od Warszawy. Na wschodzie sąsiaduje z Podlasiem, na zachodzie z doliną Wisły, zaś cały teren leży w dorzeczu rzeki Świder, prawobrzeżnego dopływu Wisły, której ujście znajduje się pod Otwockiem.

Stolicą regionu jest Kołbiel – osada założona na początku XIV w., której nazwa wywodzi się od ludowego określenia grząskiego bagna lub podmokłych łąk. Inne ważne miejscowości regionu to: Garwolin, Mińsk Mazowiecki, Siennica, Celestynów, Rudzienko.

Głównym walorem regionu jest wyjątkowo bogaty folklor.

 

Cechy charakterystyczne regionu kołbielskiego:

 

Wycinankarstwo

wycinanki kołbielskie uważane są przez badaczy za jedne z najstarszych, z których wywodzi się twórczość innych regionów. Wykonywano je dla dekoracji chaty w okresach świątecznych (Boże Narodzenie, Wielkanoc). Można było spotkać białe „firanki” z bibuły na oknach, białe lub żółte wycinanki na ciemnych belkach pod sufitem i takie same kolorowe na bielonych ścianach izby. Charakterystycznym motywem wycinanek kołbielskich są drzewa, koguty, kokoszki, koła i wieloboki.

 

Strój

cechy charakterystyczne stroju kołbielskiego to długa spódnica w podłużne kolorowe pasy, zwana „sorcem”, fartuch wiązany w pasie długości spódnicy w pasy poprzeczne lub podłużne („zapaska”) i fartuch naramienny, narzucany czasem na głowę – konieczne uzupełnienie kołbielskiego stroju. Na głowie kobiety nosiły zwykle kolorowe chusty. Mężczyźni chodzili zwykle w lnianych koszulach, na które zakładali kaftany (przypominające marynarkę), a w zimie jeszcze sukmany, zwane też „burkami” lub „kapotami”, przepasane wełnianym pasem. Częstym nakryciem głowy był kapelusz lub rogatywka.

 

Budownictwo

chaty w regionie kołbielskim były zwykle drewniane, kryte strzechą, z dachem czterospadowym i glinianą podłogą. Ustawiano je szczytem do drogi, a wejście znajdowało się w ścianie frontowej od strony podwórza. Wnętrze chaty składało się najczęściej z sieni (rodzaj „przedpokoju”) i izby, czasem dodatkowym pomieszczeniem był alkierz, gdzie spano, myto się, przechowywano ubrania i sprzęt gospodarski.

Kategorie
Bez kategorii

Obiekty historyczno – kulturowe Mazowieckiego Parku Krajobrazowego

  • architektura wsi, domy mieszkalne:

lp

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Regut

Celestynów

Otulina

2

Ponurzyca – Kresy

Celestynów

Park

3

Ponurzyca – Rynek

Celestynów

Park

4

Dąbrówka

Celestynów

Otulina

  • Zabudowania gospodarcze:

lp

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Aleksandrów

W-wa Wawer

Park

2

Regut

Celestynów

Otulina

  • Żurawie studzienne:

lp

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Dąbrówka, ul. Mazowiecka

Celestynów

Otulina

  • Dworki szlacheckie, pałace

lp

Nazwa

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Dworek myśliwski

Pogorzel, Ośrodek. „Pol Hotel”

Celestynów

Otulina

2

Dwór ks. Królikowskiej

Zamajdan Olszyny

Wiązowna

Park

3

Dwór Radzińskich

Celestynów, ul. Otwocka 18

Celestynów

Otulina

  • Wille

lp

Nazwa

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Willa Jankowskiego

Lasek Strzępki

Celestynów

Otulina

2

Willa „Zameczek”

Zagórze

Wiązowna

Park

3

Willa „Soplicówka” – Muzeum Ziemi Otwockiej

Otwock, ul. Narutowicza

Otwock

Park

  • Kościoły

lp

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Celestynów, Pl. Św. Kazimierza

Celestynów

Otulina

2

Stara Wieś

Celestynów

Otulina

3

Otwock – Śródborów, ul. Ujejskiego

Otwock

Otulina

  • Cmentarze

lp

Nazwa

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Cmentarz żydowski

Anielin

Karczew

Park

2

2 mogiły zasłużonych lekarzy

Zagórze

Wiązowna

Park

3

Kwatera wojenna

Aleksandrów, ul. Złotej Jesieni

W-wa Wawer

Otulina

4

Cmentarz ofiar II Wojny Światowej

Rez. im. Króla Jana Sobieskiego,
ul. Kościuszkowców

W-wa Praga Południe

Park

5

Samotna mogiła

Leśnictwo Zbójna Góra

W-wa Wawer

Park

6

Zbiorowa mogiła

Leśnictwo Zbójna Góra

W-wa Wawer

Park

  • Kapliczki

lp

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Regut, ul. Nowowiejska

Celestynów

Otulina

2

Regut, ul. Modrzewiowa

Celestynów

Otulina

3

Dąbrówka, ul. Strażacka

Celestynów

Otulina

4

Wieś Lasek

Celestynów

Otulina

5

Las w okolicy Zagórza

Wiązowna

Park

6

Wieś Skorupy

Kołbiel

Otulina

7

Wieś Jatne

Celestynów

Otulina

8

Wieś Skorupy

Kołbiel

Otulina

9

Wieś Dyzin

Celestynów

Otulina

10

Wieś Karpiska

Kołbiel

Otulina

11

Koło „Gajówki Goździk”

Celestynów

Park

12

Przy drodze (tzw Betonce) Janów – Pogorzel W-wska

Karczew

Park

13

Wieś Kąty

Kołbiel

Otulina

14

Wieś Zabieżki, ul. Żurawinowa

Celestynów

Otulina

15

Wieś Chrząszczówka

Kołbiel

Otulina

16

Aleksandrów, ul. Ks.Szulczyka

W-wa Wawer

Otulina

17

Leśnictwo Torfy, przy trakcie Torfy – Tabor, oddział 288

Celestynów

Park

18

Stara Wieś, ul. Fabryczna

Celestynów

Otulina

19

Cmentarz w Celestynowie, ul. Otwocka

Celestynów

Otulina

20

Wieś Dąbrówka, ul Boczna

Celestynów

Park

21

Regut, Pl. Św. Floriana

Celestynów

Otulina

22

Celestynów, Pl. Św. Kazimierza

Celestynów

Otulina

23

Ponurzyca Rynek

Celestynów

Park

24

Ponurzyca (w lesie)

Celestynów

Park

  • Krzyże przydrożne

lp

Nazwa

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Krzyż metalowy

Dąbrówka, ul. Mazowiecka

Celestynów

Otulina

2

Krzyż betonowy

Dąbrówka, ul. Mazowiecka

Celestynów

Otulina

3

Krzyż drewniany

Dyzin

Celestynów

Otulina

4

Krzyż – pomnik

Przy drodze Celestynów-Gózd, oddział 320

Celestynów

Park

5

Krzyż metalowy

Skrzyżowanie dróg: Kołbiel-Gózd i Stara Wieś

Kołbiel

Otulina

6

Krzyż drewniany

Skorupy, przy drodze Skorupy – Stara Wieś

Kołbiel

Otulina

7

Krzyż drewniany

Wieś Skorupy

Kołbiel

Otulina

8

Krzyż metalowy

Wieś Jatne

Celestynów

Otulina

9

Krzyż metalowy

Skorupy, przy drodze Stara Wieś – Skorupy

Kołbiel

Otulina

10

Krzyż metalowy

Gózd, przy drodze Celestynów – Kołbiel

Kołbiel

Park

11

Krzyż drewniany

Wieś Gózd

Kołbiel

Otulina

12

Krzyż metalowy

Wieś Dyzin

Celestynów

Otulina

13

Krzyż drewniany

Wieś Karpiska

Kołbiel

Otulina

14

Krzyż metalowy

Stara Wieś, ul. Fabryczna

Celestynów

Otulina

15

Krzyż drewniany

Karpiska

Kołbiel

Otulina

16

Krzyż drewniany

Celestynów, ul. Prosta

Celestynów

Park

17

Krzyż drewniany

Regut, ul. Wiatraczna

Celestynów

Otulina

18

Krzyż metalowy

Dąbrówka, przy drodze do wsi Lasek

Celestynów

Park

19

Krzyż drewniany

Pogorzel, ul Brzozowa

Celestynów

Otulina

20

Krzyż metalowy

Augustówka, ul. Kolejowa

Osieck

Otulina

21

Krzyż drewniany

Augustówka, ok. 30 m od zbiegu ulic Augustówka – Ocznia i Augustówka – Jaźwiny

Osieck

Otulina

22

Krzyż metalowy

Glina, ul. M. Dąbrowskiej

Celestynów

Park

23

Krzyż drewniany

Glina, ul. Otwocka

Celestynów

Otulina

24

Krzyż drewniany

Regut, Pl. Św. Floriana

Celestynów

Otulina

25

Krzyż metalowy

Regut, skrzyżowanie dróg Mińsk Mazowiecki – Grójec (droga nr 50) i Regut – Celestynów

Celestynów

Park

26

Krzyż metalowy

Regut, ul Spacerowa

Celestynów

Otulina

27

Krzyż metalowy

Regut, ul. Wiatraczna

Celestynów

Otulina

28

Krzyż drewniany

Celestynów, ul. Obrońców Pokoju

Celestynów

Otulina

29

Krzyż metalowy

Regut, ul. Sportowa

Celestynów

Otulina

30

Krzyż betonowy

Tabor, naprzeciwko posesji 8

Celestynów

Park

31

Krzyż drewniany

Ponurzyca Rynek

Celestynów

Park

32

Krzyż tzw. „Krzyż leśników”

Leśnictwo Czarci Dół, przy skrzyżowaniu dróg Osieck – Zabieżki i Augustówka – Ponurzyca

Osieck

Park

33

Krzyż metalowy

Warszawice

Sobienie Jeziory

Otulina

34

Krzyż drewniany

Okolice Ponurzycy

Celestynów

Park

35

Krzyż betonowy

Ponurzyca, przy drodze Ponurzyca – Karpiska

Celestynów

Park

36

Krzyż betonowy

Tabor

Celestynów

Park

  • Pomniki pamięci
 

Nazwa

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Pomnik Bohaterów „Akcji Celestynów”

Celestynów, przy stacji PKP, Plac im ppor Stanisława KOTOROWICZA ps. „CROWN” cc i ppor Włodzimierza STYSŁY ps. „Jan II”

Celestynów

Otulina

2

Pomnik dziesięciolecia niepodległości

Celestynów, pl. Św. Kazimierza

Celestynów

Otulina

3

Pomnik pomordowanych w czasie okupacji hitlerowskiej

Celestynów, pl. Św. Kazimierza

Celestynów

Otulina

4

Pomnik pamięci

Os. Zielona

Wesoła

Park

5

Tablica pamiątkową

Okolice wsi Zamajdan

Wiązowna

Park

6

Pomnik poległym lotnikom alianckim

Skrzyżowanie szlaków PTTK, żółtego i zielonego

Józefów

Park

7

Pomnik „Żołnierzom Ruchu Oporu”

Pogorzel Warszawska

Celestynów

Park

8

Pomnik Pamięci

Augustówka Ocznia

Osieck

Otulina

9

Kamień pamiątkowy

Leśnictwo Torfy, oddział 237d

Karczew

Park

10

Pomnik pamięci żołnierzy AK

Celestynów, Skrzyżowanie ulic Obrońców Pokoju i Prostej

Celestynów

Park

11

Pomnik pamięci Maksymiliana Załęskiego

Pogorzel, „Pol Hotel”

Celestynów

Otulina

  • Inne obiekty
 

Nazwa

Lokalizacja

Gmina

Park / Otulina

1

Budynek stacji PKP

Celestynów, Plac im ppor Stanisława Kotorowicza ps. „CROWN” cc i ppor Włodzimierza Stysły ps. „Jan II”

Celestynów

Otulina

2

Budynek byłej szkoły

Ponurzyca Rynek

Celestynów

Park

3

Tzw. Czarcie Kościoły

Leśnictwo Czarci Dół

Osieck

Park

4

Umocnienia obronne z okresu II Wojny Światowej

Leśnictwo Torfy oddział 265 tzw „Dąbrowiecka Góra”, przy drodze Karczew – Celestynów

Karczew

Park

5

Umocnienia obronne z okresu II Wojny Światowej

Emów, ul. Sosnowa

Wiązowna

Park

6

Cegielnia

Celestynów, ul. Prosta

Celestynów

Park

7

Cegielnia

Kąciki

Osieck

Park

 

Umocnienia obronne z okresu II Wojny Światowej

w lesie za lotniskiem w Góraszce, przy drodze Wiązowna – Aleksandrów

Wiązowna

Park

logo-ue.png

logo-bip-2.png

Treść | Menu | Przyciski