05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

09-411 Biała, Siecień 134 tel. 24 231 12 73 e-mail: p.pietrzak@parkiotwock.pl

05-500 Piaseczno, ul. Instytutowa 10, Żabieniec tel./ fax. 22 754 51 00 e-mail: chojnowskipark@parkiotwock.pl

26-670 Pionki, ul. Radomska 7 tel./fax.(48) 612 34 41 e-mail: kozienickipark@parkiotwock.pl

05-400 Otwock, ul.Sułkowskiego 11 tel./faks 22 779 26 94 e-mail: sekretariat@parkiotwock.pl

07-130 Łochów, Kaliska 93 tel./fax.(25) 644 13 71 e-mail: npk@parkiotwock.pl

DSC_0009
DSC_0496
DSC_0010
DSCN8807
DSC_0337
_0015533_rez.Jedlnia_fot.J.Tabor_KPK (2)
DSC09760
05.zima_KPK
DSCN1496
DSC_0230
SONY DSC
sobocinski
zima
DSC00048_Krzyżówka_fot.J.Tabor_KPK (2)
Łabędzie nieme
łoś
previous arrow
next arrow
Kategorie
Rezerwaty przyrody ChPK

Rezerwat przyrody „Pilawski grąd”

  • rok utworzenia – 1984
  • powierzchnia 4,04 ha
  • typ florystyczny/lasów i borów (Fl/L)

Rezerwat Pilawski Grąd od 1984 roku chroni fragment naturalnego grądu subkontynentalnego (typowego i niskiego). Zajmuje zaledwie 4,04 ha i położony jest na zachód od szosy Piaseczno-Góra Kalwaria, w kierunku wsi Orzeszyn. Jest to najmniejszy rezerwat w Chojnowskim Parku Krajobrazowym. Do najbardziej imponujących drzew należą tu pomnikowe dęby szypułkowe, których wiek szacuje się na nawet 180 lat, a także kilka sztuk buka pospolitego, poza jego naturalnym zasięgiem. Rosną tu także 100-letnie sosny, graby pospolite, robinie akacjowe, brzozy brodawkowate i jesiony wyniosłe. Na podszyt składają się grab, świerk, osika, leszczyna, trzmielina i kruszyna. W runie można zaobserwować zawilca gajowego, kokoryczkę wielokwiatową, konwalię majową, konwalijkę dwulistną, narecznicę samczą, fiołka leśnego, gwiazdnicę wielokwiatową, gajowca żółtego, szczawik zajęczy, pszeńca zwyczajnego i bluszczyk kurdybanek. W rezerwacie znajdują się niewielkie rowy melioracyjne, okresowo wypełnione wodą. Obserwowany w ostatnich latach spadek poziomu wód gruntowych jest zjawiskiem niekorzystnym, powodującym degradację drzewostanu grądowego. W 2013 roku prowadzono w rezerwacie działania ochronne, wynikające z Zadań ochronnych ustanowionych dla rezerwatu, które polegały na usuwaniu nalotu drzew lekkonasiennych (osika i brzoza) oraz zmniejszeniu zwarcia drzewostanu. Dokoła rezerwatu rośnie znacznie przekształcony las – pierwotnie drzewostan lipowo-dębowo-grabowy z domieszką klonu i jesionu – a obecnie monokultura sosnowa.

Przez rezerwat biegnie czarny Chojnowski Szlak Zabytków Przyrody.

„Skarpa oborska”

  • rok utworzenia – 1981
  • powierzchnia – 15,65 ha
  • typ – krajobrazów ekologicznych/lasów i borów (Ke/L)

Utworzony w 1981 roku rezerwat „Skarpa Oborska” zajmuje pas pierwotnej skarpy wiślanej o powierzchni 15,65 ha. Skarpa rozciąga się południkowo od Konstancina – Jeziorny na północy do wsi Słomczyn na południu i chroni wielogatunkowe lasy liściaste oraz krajobraz skarpy pradoliny Wisły. Na terenie rezerwatu, w jego południowej części, rosną ponad 100-letnie dęby. W skarpie gnieżdżą się lisy i prawdopodobnie borsuki, a na obszarze rezerwatu obserwowano sarny, dziki, zająca szaraka, dzięcioła zielonego, dzięcioła dużego, myszołowa zwyczajnego oraz rudzika.

W środkowej części rezerwatu, po jego zachodniej stronie, znajduje się cmentarz żołnierzy niemieckich i rosyjskich z czasów I wojny światowej, który opisał w swojej noweli Stefan Żeromski.

{gallery}parki/chojnowski-park-krajobrazowy/formy-ochrony/rezerwaty-przyrody/skarpa-oborska{/gallery}

Kategorie
Rezerwaty przyrody ChPK

Rezerwat przyrody „Las Pęcherski”

  • rok utworzenia – 1989
  • powierzchnia – 14,99 ha
  • typ – fitocenotyczny/lasów i borów (Fi/L)

Utworzony w 1989 roku rezerwat obejmuje powierzchnię 14,99ha i jest położony w Uroczysku Pęchery, gmina Piaseczno, pomiędzy wsią Grochowa a szosą Jazgarzew-Grójec. Chroni stary drzewostan grądu typowego Tilio-Carpinetum oraz bór mieszany z 120-150-letnią sosną.

Rezerwat Las Pęcherski należy do najmniej przekształconych przez człowieka obszarów w Chojnowskim Parku Krajobrazowym. Charakteryzuje go różnorodność występujących tu gatunków drzew, krzewów oraz roślin zielnych runa leśnego. Jednym z zagrożeń dla miejscowej fitocenozy jest pojawienie się gatunków obcych (neofityzacja roślinności) – m.in. robinii akacjowej czy glistnika jaskółcze ziele.

Kategorie
Rezerwaty przyrody ChPK

Rezerwat przyrody „Uroczysko Stephana”

  • rok utworzenia – 1989
  • powierzchnia – 59,15 ha
  • typ – krajobrazów ekologicznych/lasów i borów (Ke/L)

Rezerwat powstał w 1989 roku na obszarze 59,15 ha i rozciąga się od doliny rzeki Zielonej oraz zbiorników rybnych „Stawy w Żabieńcu” w kierunku północno-wschodnim. Jest to największy rezerwat w Chojnowskim Parku Krajobrazowym. Leży w centralnej części Uroczyska Chojnów, w gminie Piaseczno, pomiędzy szosą Piaseczno-Góra Kalwaria a Zalesiem Górnym. Rezerwat chroni zespoły grądu wysokiego oraz borów mieszanych. Pomimo żyznych i średnio-wilgotnych gleb, w rezerwacie przeważa bór mieszany ze znacznym udziałem sosny pospolitej. Rosną tu także dęby szypułkowe, lipy, brzozy, modrzewie i graby. Rzeźbę terenu charakteryzuje opadanie wysokości nad poziomem morza w kierunku Stawów Żabienieckich i doliny rzeki Zielonej. Rezerwat położony jest zatem na stoku o wystawie zachodniej. Nad rzeka Zieloną występuje tu ols. W podszycie rosną tu dęby, graby, wiązy, lipy, brzozy, a także jarzęby, leszczyna, kruszyna, trzmielina, jabłoń płonka oraz chroniony wiciokrzew pomorski. W runie znajdziemy lilię złotogłów, bluszcz zwyczajny, orlika pospolitego, przylaszczkę pospolitą, zawilca gajowego, dzwonek brzoskwiniolistny oraz widłaki. Nieopodal rezerwatu występuje również stanowisko nasadzonej tu niegdyś daglezji zielonej (jedlicy Douglasa). Nazwa rezerwatu upamiętnia Wiktora Stephana – leśnika gospodarującego Lasami Chojnowskimi i Kabackimi w latach 1892-1923. Dla upamiętnienia jego zasług, przy szosie prowadzącej z Zalesia Górnego do drogi nr 79, na skrzyżowaniu z zielonym szlakiem pieszym, ustawiono pamiątkowy kamień z inskrypcją „Tu czuwa duch mój”.

W pobliżu rezerwatu biegną szlaki piesze: niebieski, zielony, żółty i czarny, a także czarny szlak rowerowy i ścieżka przyrodnicza Nadleśnictwa Chojnów.

„Łoś”

  • rok utworzenia – 1989
  • powierzchnia – 11,02 ha
  • typ – fitocenotyczny/lasów i borów (Fi/L)

Na południu chojnowskiego parku Krajobrazowego, przy drodze łączącej miejscowości Łoś i Piskórka, leży utworzony w 1989 roku rezerwat Łoś. Obejmuje on obszar 11,02 ha i położony jest w gminie Prażmów, w Uroczysku Łoś. Rezerwat chroni fragment lasu o charakterze naturalnego wilgotnego niskiego grądu czyśćcowego Tilio-Carpinetum stachyetosum porastającego niewielkie wilgotne i żyzne zagłębienie w terenie. W drzewostanie przeważa nawet 80-100 -letni dąb szypułkowy z domieszką brzozy brodawkowatej i osiki. Na podszyt składają się kruszyna, dereń, trzmielina, świerk pospolity, wiąz polny i wiąz szypułkowy. W runie leśnym zaobserwowano leśne storczyki grądowe – listerę jajowatą, podkolan biały i kruszczyk szerokolistny. Z mniej spektakularnych roślin spotkać tu można konwalijkę dwulistną, konwalię majową, gwiazdnicę pospolitą, niecierpka pospolitego i marzankę wonną. W przeszłości próbowano osuszać teren rezerwatu w celu zwiększenia produkcyjności drzewostanu, czego pozostałością są płytkie rowy melioracyjne.

Przez rezerwat przebiega szlak pieszy żółty biegnący z Piaseczna do Prażmowa, nieopodal biegnie również szlak zielony z Konstancina do Złotokłosu.

{gallery}parki/chojnowski-park-krajobrazowy/formy-ochrony/rezerwaty-przyrody/los{/gallery}

„Biele chojnowskie”

  • rok utworzenia – 1979
  • powierzchnia – 14,1 ha
  • typ – florystyczny/lasów i borów (Fl/L)

Utworzony na powierzchni 14,1 ha rezerwat, leży w gminie Piaseczno na północnym skraju Uroczyska Biele, w pobliżu wsi Wólka Pęcherska przy szosie wojewódzkiej nr 722. Utworzono go w 1979 roku dla ochrony stanowiska wiciokrzewu pomorskiego (Lonicera periclymenum), rośliny charakterystycznej dla pasa przymorskiego, a na Mazowszu będącej osobliwością przyrodniczą niezbadanego pochodzenia i występującej wyspowo. Wiciokrzew jest pnączem wspinającym się najczęściej po dębach i olszach do wysokości nawet 12 m, przykrywającym leszczyny i kruszyny, a czasem płożącym się po ziemi. Rezerwat Biele Chojnowskie chroni także fragmenty lasu łęgowego z olszą czarną, jesionem wyniosłym i brzozą brodawkowatą położonego poniżej skarpy rzeki Jeziorki oraz olsu porzeczkowego. W podszycie rosną tu porzeczka czarna, trzmielina pospolita, trzmielina brodawkowata, czeremcha i jarząb pospolity. Na suchej skarpie rośnie tu las brzozowo-dębowy oraz mieszany bór sosnowo-dębowy z chrobotkami Cladonia sp.

Rezerwat ten jest jedynym na obszarze Chojnowskiego Parku Krajobrazowego posiadającym zatwierdzony przez Regionalna Dyrekcję Ochrony Środowiska Plan Ochrony.

Na obszarze rezerwatu, przy szosie Piaseczno-Grójec, położony jest cmentarz wojskowy z czasów I wojny światowej. Znajduje się na nim 68 mogił niemieckich i 18 mogił rosyjskich żołnierzy, poległych podczas ofensywy niemieckiej w lipcu 1915 r. w zaciętych walkach nad Jeziorną.

Przez rezerwat biegnie czerwony szlak pieszy Warszawskiej Obwodnicy Turystycznej.

{gallery}parki/chojnowski-park-krajobrazowy/formy-ochrony/rezerwaty-przyrody/biele{/gallery}

Kategorie
Rezerwaty przyrody ChPK

Rezerwat przyrody „Olszyna Łyczyńska”

  • rok utworzenia – 1982
  • powierzchnia – 25,38 ha
  • typ – fitocenotyczny/lasów i borów (Fi/L)

Rezerwat utworzono w 1982 roku na powierzchni 25,38 ha. Rezerwat położony jest w gminie Konstancin–Jeziorna pomiędzy miejscowościami Obory i Łyczyn. Został utworzony w celu ochrony pozostałości podmokłych lasów łęgowych w pradolinie Wisły, w niewielkim stopniu przekształconych przez człowieka. Na szczególną uwagę zasługują zabagnione obniżenia terenu o podłożu torfowym ze zbiorowiskami zarośli kruszynowo-wierzbowych z bogatym runem roślin hydrofilnych. Spośród gatunków drzew, występuje tu olsza szara, wiąz szypułkowy, dąb szypułkowy, jesion wyniosły, topola osika oraz sztucznie nasadzony tu świerk pospolity. Wiosną obniżenia terenu zalane są wodą, po której ustąpieniu wyrasta tu bujny podszyt z czarnym bzem, czarną i czerwoną porzeczką, kruszyną, trzmieliną pospolitą, dereniem świdwą, jarzębem pospolitym, czeremchą zwyczajną i kaliną koralową. W runie leśnym spotkać można przytulię błotną, zachylnik błotny (nerecznicę błotną), bodziszka cuchnącego, bluszczyk kurdybanek, czyściec leśny, niecierpek pospolity, gwiazdnicę gajową, mannę mielec i pokrzywę zwyczajną.

Rezerwat okrąża niebieski szlak pieszy, jednak wnętrze rezerwatu nie jest udostępnione dla turystów i spacerowiczów.

„Skarpa Jeziorki”

  • rok utworzenia – 1994
  • powierzchnia – 7,13 ha
  • typ – krajobrazów ekologicznych/lasów i borów (Ke/L)

Rozpościerający się na powierzchni 7,13 ha rezerwat utworzono w 1994 roku. Rezerwat usytuowany jest w Gminie Prażmów, na zachodnim skłonie pradoliny rzeki Jeziorki, w Uroczysku Park, w opłotkach miejscowości Łoś. Drzewostan porastający malowniczą skarpę był w XIX wieku przydworskim parkiem, którego układ zatarł się z czasem. Uroku stromej, niemal 15-metrowej skarpie dodają przecinające ją wąwozy oraz erozyjny brzeg rzeki Jeziorki z porastającymi go siedliskami szuwarowymi i łąkowymi. Występują tu pomnikowe dęby wielkoowocowe, buki pospolite, wiązy szypułkowe i modrzewie europejskie, a także potężny tulipanowiec amerykański. Dodatkowo rosną tu świerk pospolity, grab pospolity, klon zwyczajny i lipa drobnolistna a także mniej liczne jesiony wyniosłe, klony jawory, sosny pospolite, topole osiki i olsze czarne. Drzewostan rezerwatowy jest w bardzo dobrej kondycji, między innymi w związku z panującymi tu warunkami świetlnymi, podobnymi do warunków podgórskich. Dno lasu porasta na powierzchni ponad 2500 metrów sześciennych bluszcz pospolity.

{gallery}parki/chojnowski-park-krajobrazowy/formy-ochrony/rezerwaty-przyrody/skarpa-jeziorki{/gallery}

 

„Łęgi Oborskie”

  • rok utworzenia – 1981
  • powierzchnia – 48,31 ha
  • typ – krajobrazów ekologicznych/lasów i borów (Ke/L)

Rezerwat powstał w 1981 roku na dużej powierzchni 48,31 ha (jest drugim co do wielkości rezerwatem w Chojnowskim Parku Krajobrazowym). Leży w gminie Konstancin – Jeziorna w bliskim sąsiedztwie Uzdrowiska Konstancin oraz graniczy z zabytkowym zespołem pałacowo-parkowym w Oborach. Dochodzi do niego droga asfaltowa z Obór w kierunku miejscowości Gassy nad Wisłą. Obiektem ochrony jest łęg jesionowo–wiązowy, pozostałość naturalnej szaty roślinnej doliny Wisły. Pierwotnie lasy takie porastały całą dolinę Wisły, jednak ze względu na żyzne gleby zostały wycięte i przeznaczone na cele rolnicze. Fragmenty naturalnych lasów łęgowych chronione są w rezerwatach. Roślinność w rezerwacie występuje strefowo – w zależności od wilgotności podłoża. Na glebach zalewanych rosną stuletnie olsze szare, dorastające do ponad 30 metrów. Na suchszych obszarach występują jesion wyniosły i wiąz szypułkowy, klon pospolity, dąb szypułkowy oraz lipa drobnolistna. Na podszyt składają się czarny bez, dereń świdwa, czeremcha zwyczajna, jarząb pospolity i porzeczka czerwona. W runie znajdziemy pnącza takie jak chmiel zwyczajny, psianka słodkogórz i przytulia czepna, a także niecierpka pospolitego, bluszczyk kurdybanek, wiechlinę zwyczajną, kosaćca żółtego i pokrzywę zwyczajną. W rezerwacie tworzą się w okresach wilgotnych oczka śródleśne.

Niektóre źródła historyczne wskazują na to, iż w miejscu obecnego lasu łęgowego znajdowało się w XVIII wieku jezioro, które po intensywnych pracach w celu zmniejszenia zagrożenia powodziowego oraz osuszenia terenu, zmieniło się w bagno, a następnie w las łęgowy.

Rezerwat nie jest udostępniony do zwiedzania, spacery uniemożliwia także znaczne zabagnienie terenu i pokrzywy. Spacerować można natomiast dróżkami biegnącymi skrajem lasu. Nieopodal rezerwatu biegnie niebieski szlak pieszy z Konstancina do Zalesia Górnego oraz niebieski szlak rowerowy z Powsina przez Konstancin-Jeziornę do Góry Kalwarii.

{gallery}parki/chojnowski-park-krajobrazowy/formy-ochrony/rezerwaty-przyrody/legi-oborskie{/gallery}

Obory

  • rok utworzenia – 1979
  • powierzchnia   – 44,34 ha
  • typ – fitocenotyczny/lasów i borów (Fi/L)

Położony na południowy – wschód od Konstancina – Jeziorny, rezerwat „Obory” to jeden z trzech najstarszych rezerwatów w Chojnowskim Parku Krajobrazowym, utworzony w 1979 roku. Zajmuje powierzchnię 43,71 ha i chroni bory mieszane dębowo – sosnowe, zespoły przejściowe pomiędzy borami a grądami (wysokimi i niskimi) i zespoły przejściowe pomiędzy borem mieszanym a świetlistą dąbrową. Wiek drzewostanu wynosi od 50 do nawet około 130 lat. Tworzą go dęby z udziałem brzozy, topoli osiki, sosny, a rzadziej olszy, jesionu, lipy i klonu. Podszyt tworzą grab, leszczyna, dąb, kruszyna, lipa, dereń i bez czarny. W runie leśnym znajdziemy tu zawilca gajowego, konwalijkę dwulistną, konwalię majową, narecznicę samczą, szczawik zajęczy, dąbrówkę rozłogową, gajowiec żółty, kopytnik pospolity a także chronione: lilię złotogłów, podkolan biały i wawrzynek wilczełyko. Wewnątrz rezerwatu znajduje się okresowe mokradło.

Przez rezerwat przebiega szlak turystyczny żółty oraz ścieżka przyrodnicza Chojnowskiego Parku Krajobrazowego, a wzdłuż jego granicy biegnie szlak turystyczny niebieski oraz ścieżka rowerowa żółta.

{gallery}parki/chojnowski-park-krajobrazowy/formy-ochrony/rezerwaty-przyrody/obory{/gallery}

logo-ue.png

logo-bip-2.png

Treść | Menu | Przyciski