Zbiorowiska ruderalne w Nadbużańskim Parku Krajobrazowym

Na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego stwierdzono występowanie 26 siedlisk przyrodniczych chronionych na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 sierpnia 2001 r. w sprawie określenia rodzajów siedlisk przyrodniczych podlegających ochronie (Dz. U. Nr 92, poz. 1029), które zostało formalnie uchylone w 2005 roku.

Jego funkcję w polskim systemie prawnym oraz unijnej sieci Natura 2000 przejęło i kontynuuje Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000 (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 171).

Inwentarz zbiorowisk roślinnych Parku zamykają zbiorowiska synantropijne. Realizują się one wielkopowierzchniowo na polach uprawnych jako zbiorowiska segetalne (składające się z chwastów, które towarzyszą uprawom polnym, występują w sadach i ogrodach).  Na niewielkich skupiskach towarzyszą zabudowaniom wiejskim jako zbiorowiska ruderalne. Ich charakter jest jeszcze w znacznym stopniu pierwotny, co przejawia się dużą różnorodnością i zmiennością zbiorowisk oraz ich składem florystycznym.

Chcemy w ten sposób przybliżyć ich  różnorodność i znaczenie dla krajobrazu, choć uznawane są jako chwasty i niszczone podczas czyszczenia chodników, koszenia poboczy i rowów przydrożnych.

Źródło: Plan Ochrony dla NPK, Operat ochrony ekosystemów lądowych, rozdział  10.4.   Rośliny naczyniowe str. 58, 76.

Zdjęcia i tekst: Zespół ds. NPK.