Kto tu mieszka?

Spacerując po Mazowieckim Parku Krajobrazowym możemy zauważyć najróżniejsze budki wiszące na drzewach. Kto i kiedy tam mieszka? Kto je wiesza?

Najbardziej znaną i rozpowszechnioną jest budka lęgowa dla ptaków typu A. Zaprojektowana została specjalnie dla gatunków z grupy tzw. dziuplaków, do których należą m.in. bogatki, modraszki, muchołówki, czy mazurki. W lasach tego typu budki są wieszane przez leśników, pracowników parku krajobrazowego, a czasem przez osoby prywatne.

Fot. Budka dla ptaków typu A.

O wiele większe gabarytowo są budki lęgowe typu E. Na terenie MPK wieszane są w okolicach zbiorników wodnych  dlatego, że na terenie naszego parku prowadzona jest czynna ochrona gągoła i nurogęsi. Gągoł to kaczka, która zakłada gniazda w dziuplach, więc takie schronienie jest dla niej idealne. Budka typu E jest też chętnie zasiedlana przez puszczyki.

Fot. Budka dla ptaków typ E.

Dla wielu spacerowiczów zagadkowa jest spora budka z pionowym szczelinowym wlotem od przodu. Te budki rozwieszane przez leśników są … hotelami dla owadów. Nie przypominają wyglądem tych, które można kupić w sklepie ogrodniczym, gdyż są całkiem zakryte  z powodu ochrony przed ptakami. W otwartych hotelach ptaki mogą swobodnie wydziobywać larwy, jaja, czy dorosłe owady ze środka konstrukcji.

Fot. Budka dla owadów.

Kolejnym typem budek, które możemy spotkać są schrony dla nietoperzy. Mazowiecki Park Krajobrazowy prowadzi na swoim terenie czynną ochronę tych ssaków, stąd prawie 500 budek rozwieszonych na całym jego obszarze. Nietoperze od wiosny do jesieni spędzają dnie w budkach, by nocą wylecieć na łowy.  W naszym Parku można natrafić na dwa rodzaje schronów dla nietoperzy – budki typu Strattman oraz budki szczelinowe.

Fot. Budka dla nietoperzy typu Strattman.

Fot. Budka dla nietoperzy szczelinowa.

Jeszcze jedną formą czynnej ochrony prowadzoną przez Mazowiecki Park Krajobrazowy jest tworzenie miejsc lęgowych dla orzesznicy. Jest to nieznany wielu osobom ssak wielkości myszy, występujący najczęściej w zakrzewieniach leszczynowych . Orzesznica jest kuzynką popielicy, nie jest jednak szara, a żółtobrązowa. Budki dla tych zwierząt są dość charakterystyczne, gdyż otwór wejściowy nie znajduje się z przodu, a z tyłu od strony pnia drzewa.

Fot. Budka dla orzesznicy.

Wieszanie, czyszczenie oraz monitoring wszelkiego rodzaju budek jest istotną częścią działalności przyrodniczej MPK. Potrzeba wprowadzania tego typu schronień do lasu jest konieczna i wynika z braku odpowiedniej ilości naturalnych dziupli występujących w dość młodych lasach, które znajdują się na naszym terenie.