chojnowski park krajobrazowy

05-500 Piaseczno, ul. Główna 48, Żabieniec tel./ fax. 22 754 51 00  

O parku

Chojnowski Park Krajobrazowy jest jednym z dwóch parków krajobrazowych leżących blisko Warszawy. Utworzony został 7 czerwca 1993 roku na terenie 5 gmin: Piaseczno, Konstancin-Jeziorna, Góra Kalwaria, Prażmów i Tarczyn w celu ochrony cennego kompleksu Lasów Chojnowskich, doliny rzeki Jeziorki i pradoliny Wisły z malowniczą skarpą oraz rezerwatami.

Wraz z Mazowieckim Parkiem Krajobrazowym i Kampinoskim Parkiem Narodowym pełni ważną funkcję klimatotwórczą dla Warszawy. Te cenne, biologicznie czynne tereny stanowią przeciwwagę dla zurbanizowanej aglomeracji warszawskiej.

Położony na lewym brzegu Wisły Chojnowski Park Krajobrazowy zajmuje tereny płaskie, rzadko urozmaicone niewielkimi wzniesieniami pochodzenia wydmowego. Cennymi elementami krajobrazu tego terenu jest dolina rzeki Jeziorki wraz z dopływami: rzeką Zieloną i Tarczynką. Niestety, część bagiennych jeziorek, które wzbogacały ekosystemy leśne oraz krajobraz powoli zanika.

  • Chojnowski Park Krajobrazowy - Rezerwat Olszyna Łyczyńska
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - Rzeka Jeziorka
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - krowy pasące się nad rzeką Jeziorką
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - otulina - Górki Szymona
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - planowany użytek ekologiczny
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - rzeka Tarczynka w zimowej szacie
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - rzeka Tarczynka
  • Chojnowski Park Krajobrazowy - sarny nad zimową Tarczynką


Większość powierzchni Parku zajmują lasy. W przeważającej części są to bory mieszane, z przewagą sosny i udziałem dębu, brzozy i lipy. Na żyźniejszych glebach występują grądy, z przewagą dębu szypułkowego, z domieszką grabu i sosny, czasem lipy i osiki. W zespołach tych często spotyka się leśne drzewa owocowe takie jak: jabłoń płonka, grusza polna i czeremcha. W dolinach rzek można spotkać fragmenty lasów łęgowych. W składzie gatunkowym lasów spotkać też można pojedyncze buki, prawdopodobnie wprowadzone sztucznie.

W dolinach rzek rosną olchy, jesiony, wiązy szypułkowe i polne. Wśród drzew iglastych dominuje sosna, uzupełniana przez świerk pospolity i modrzew europejski. Ciekawostką botaniczną Parku jest stanowisko wiciokrzewu pomorskiego Lonicera periclymenum (objęte ochroną rezerwatową w rezerwacie ,,Biele Chojnowskie”).

Cennym elementem krajobrazu jest dolina rzeki Jeziorki. Znajdujące się tam łąki i pastwiska, ciągle użytkowane rolniczo, stanowią dogodne miejsce dla zwierząt związanych z terenami podmokłymi. Nad Jeziorką można spotkać polujące zimorodki oraz wydrę, a w jej wodach żyje około 20 gatunków ryb, wśród nich pstrąg potokowy i miętus.

W Parku gnieździ się około 100 gatunków ptaków, a na szczególną uwagę zasługuje kompleks stawów w Żabieńcu. Można tutaj zaobserwować między innymi: tracze nurogęsi, perkozy zauszniki i perkozy rdzawoszyje, perkozki, cyraneczki, wąsatki, remizy, a nawet bociany czarne. W pobliżu stawu znajduje się kompleks wypoczynkowy ,,Zimne Doły”, dostępny dla turystów w ciągu całego roku. Są tam miejsca na ogniska, zadaszone wiaty, plac zabaw dla dzieci i parking leśny. W pobliżu znajduje się leśna ścieżka edukacyjna oznaczona tablicami informacyjnymi.

Od 2011 Chojnowski Park Krajobrazowy koordynuje akcję czynnej ochrony płazów, polegającą na ich przenoszeniu przez ruchliwy fragment drogi w okolicy Głoskowa i Zalesia Górnego. Uczniowie ze szkół w Głoskowie, Zalesiu Górnym i okoliczni mieszkańcy rozstawiają płotki zapobiegające wejściu płazów na drogę, a następnie przenoszą je na drugą stronę jezdni. W przeszłości wędrujące na gody płazy często ginęły pod kołami samochodów. Dzięki pomocy lokalnych społeczności, w tym uczniów lokalnych szkół, corocznie przez drogi przenoszonych jest kilka tysięcy płazów. Wśród nich są między innymi: grzebiuszki ziemne, rzekotki drzewne, kumaki nizinne oraz ropuchy szare.

Dzięki swoim walorom przyrodniczym i krajobrazowym, Chojnowski Park jest chętnie odwiedzany przez turystów. Z myślą o nich wyznaczono tu siedem znakowanych szlaków turystycznych oraz sieć ścieżek dydaktycznych - zarówno pieszych, jak i rowerowych.

Fot. archiwum MZPK